هیچ‌کس تمایلی به گیر کردن در ترافیک ندارد و تحقیقات متعدد نشان می‌دهد که ترافیک می‌تواند اثرات مخربی بر سلامت داشته باشد. رفت‌وآمد‌های طولانی روزانه نیز به دلیل کاهش زمان فعالیت بدنی، پیامد‌های منفی بر سلامت جسمانی دارد.
محققان کره‌جنوبی در مطالعه‌ای گسترده، رابطه بین ماندن در ترافیک و طولانی‌شدن زمان تردد با بیماری‌های مربوط به سلامت روان از جمله افسردگی را بررسی کرده‌اند.
پژوهشی بر روی ۲۳ هزار نفر
دونگ ووک لی، محقق بهداشت عمومی دانشگاه این‌ها در کره جنوبی و همکارانش، داده‌های مربوط به بیش از ۲۳ هزار نفر را تحلیل کردند. شرکت‌کنندگان در این مطالعه به سوالاتی بر پایه شاخص رفاه‌ی سازمان جهانی بهداشت پاسخ دادند. نتایج نشان داد می‌انگین زمان رفت‌وآمد روزانه ۴۷ دقیقه است؛ به این معنی که اگر فردی پنج روز در هفته کار کند، تقریبا چهار ساعت در هفته را در ترافیک می‌گذراند. در عین حال، یک‌چهارم از مجموع ۲۳ هزار و ۴۱۵ پاسخ‌دهنده گزارش دادند که علایم افسردگی را تجربه کرده‌اند.
اگرچه این مطالعه رابطه علی و معلولی را ثابت نمی‌کند، اما ارتباط بین رفت‌وآمد‌های طولانی و ضعف سلامت روان در میان مردان مجردی که بیش از ۵۲ ساعت در هفته کار می‌کنند و فرزند ندارند، به خوبی مشخص شده است. در میان زنان، رابطه بین زمان طولانی رفت‌وآمد و ابراز علایم افسردگی در قشر کم‌درآمد و مادران، بیشتر خود را نشان می‌داد.
ترافیک سنگین و بالا‌ترین نرخ افسردگی
کره جنوبی سنگین‌ترین ترافیک‌ها و طولانی‌ترین زمان رفت‌وآمد را دارد و بالا‌ترین نرخ افسردگی را در میان کشورهای عضو OECD ثبت کرده است. با این حال، تحقیقات کمی در میان کشورهای آسیایی در مورد تأثیر سفر‌های طولانی‌مدت بر سلامت روان انجام شده است.
سن، ساعات کار هفتگی، درآمد، شغل و نوع شغل از جمله عواملی هستند که می‌توانند بر سلامت روان افراد تأثیر بگذارند. داده‌های این نظر‌سنجی ملی در کره جنوبی، راه‌حل‌های حمل‌ونقلی که مسافران از آن‌ها استفاده می‌کنند را آشکار نکرده است. با این حال، مطالعه‌ای انجام شده در سال ۲۰۱۸ بر روی نزدیک به ۴۵۰۰ شرکت‌کننده در بریتانیا نشان می‌دهد که تغییر روش تردد، مانند دوچرخه‌سواری یا پیاده‌روی، می‌تواند سلامت روان را تقویت کند.
