بیماری انسداد مزمن ریه یا سی‌او‌پی‌دی، سومین عامل شایع مرگ در جهان محسوب می‌شود که باعث آسیب دائمی و غیر‌قابل درمان به بافت‌های ریوی می‌شود. در حال حاضر تنها درمان بالقوه برای مراحل پیشرفته این بیماری، پیوند ریه است، اما یافتن اهداکننده مناسب ریه چالش‌های زیادی دارد.
به گزارش منابع علمی، محققان موسسه علوم و فناوری نارا (NAIST) در ژاپن در راستای غلبه بر این موانع، پیشرفت‌های قابل‌توجه‌ی در پزشکی بازآفرینی و توسعه ریه‌های مصنوعی از سلول‌های بنیادی پرتوان با استفاده از مدل‌های حیوانی بین‌ال‌گونه‌ای کسب کرده‌اند.
سلول‌های بنیادی پرتوان قابلیت تقسیم و تبدیل به تمام انواع سلول‌های بافت‌های بدن را دارند. برای تست و توسعه این ریه‌های مصنوعی، دانشمندان نارا از روش مکمل بلاستوسیست استفاده کردند که در آن سلول‌های بنیادی پرتوان یا جنینی از یک گونه در بلاستوسیست گونه‌ای دیگر که دچار نقص در توسعه عضو خاصی است، تزریق می‌شوند تا حیوانات کیمرا بین‌ال‌گونه‌ای شکل گیرند.
این روش پیش از این برای تولید معده، قلب و کلیه موثر بوده، اما در مورد ریه با چالش‌های جدی روبرو بود. محققان نارا با کشف نحوه جمع‌آوری قطعات مناسب برای ساخت ریه، روشی نوین به نام مکمل بلاستوسیست معکوس را توسعه دادند.
در این روش، سلول‌های بنیادی جنینی جهش‌یافته که دچار مشکلات رشد ریه بودند، در جنین‌های طبیعی تزریق شدند. تحقیقات تیم علمی نارا بر روی درک نقش پروتئین فاکتور رشد فیبروبلاست ۱۰ و تعامل آن با گیرنده‌های خاص فیبروبلاست در طول رشد ریه متمرکز بود.
با بهره‌گیری از تکنیک مکمل عضو مبتنی بر تتراپلوئید (TOC)، دانشمندان موفق شدند ریه‌های مشتق‌شده از موش را در جنین‌های موش فاقد فاکتور رشد پایه فیبروبلاست ۲ بدون تشکیل موش جهش‌یافته، بسازند. این پژوهش با هدف یافتن راهکاری جایگزین برای پیوند‌های اهدایی و بهبود شانس درمان بیماران مبتلا به انسداد مزمن ریه انجام شده است.
نتایج این مطالعه در پنجم ژانویه (پانزدهم دی) منتشر شده است.
