به گزارش پایگاه خبری، یک پیشرفت بزرگ در حوزه پزشکی شنوایی رخ داده که امید تازهای برای خانوادههای کودکان دچار ناشنوایی مادرزادی فراهم آورده است. بیمارستان کودکان شهر در ایالات متحده اعلام کرد که پسربچهی ۱۱ سالهای که از لحظه تولد دچار ناشنوایی شدید بود، پس از دریافت درمان ژنی نوظهور، برای نخستین بار در زندگیاش توانایی شنیدن را تجربه کرده است.
دکتر جان جرملر، جراح و مدیر تحقیقات بالینی بخش گوش، حلق و بینی این مرکز درمانی، توضیح داد که روش درمانی بهکارگرفته با هدف اصلاح ناهنجاری نادر ژنی که عامل از بین رفتن شنوایی در این بیمار بوده، طراحی و اجرا شده است. این جهش ژنی بر روی ژن OTOF متمرکز است که منجر به اختلال در ساخت پروتئین اتوفرلین میشود؛ پروتئینی که برای عملکرد سلولهای حسی در گوش داخلی و تبدیل ارتعاشات صوتی به سیگنالهای الکتریکی قابل درک برای مغز، نقش حیاتی دارد.
حدود چهار ماه پس از انجام عمل در ماه اکتبر، نتایج نشاندهنده بهبود چشمگیر در سطح شنوایی کودک است. او اکنون تنها دچار اختلال شنوایی خفیف تا متوسط است، اگرچه پزشکان تأکید میکنند که مهارت گفتار برای این بیمار امکانپذیر نخواهد باشد، زیرا ناحیه مغزی مربوط به یادگیری زبان در این کودکان در حدود پنج سالگی به طور کامل غیرفعال میشود.
مطالعهای که روز پنجشنبه در نشریه معتبر پزشکی منتشر شده، ابعاد وسیعتر این موفقیت را آشکار میسازد. نتایج کارهای مشابه انجامشده در چین بر روی شش کودک ناشنوا نشان میدهد که پنج نفر از آنان توانایی شنوایی خود را به میزان قابل توجهی بازیافتهاند. ژنگ یی چن، محقق بیمارستان چشم و گوش ماساچوست و از نویسندگان این مقاله علمی، بیان کرد برخی از کودکان بهبودیافته اکنون قادرند مکالمههای معمولی داشته باشند، تلفن را بردارند و صحبت کنند. نکتهی شگفتانگیزتر این است که دو کودک از این گروه پیش از درمان، هیچ ایمپلنت شنوایی نداشتند و به طور مطلق قادر به شنیدن یا گفتار نبودند، در حالی که اکنون شنوایی خود را دوباره کسب کردهاند.
این دستاوردها تنها به مرزهای جغرافیایی خاص محدود نشدهاند. مقامات بهداشتی فرانسه نیز اعلام کردهاند که در آیندهی نزدیک، آزمایشهای بالینی برای ارزیابی اثربخشی داروی ژندرمانی مشابهی بر روی کودکان در بازه سنی ۲۱ تا ۳۱ ماهه آغاز خواهد شد. این گام نشاندهنده تمایل جامعه پزشکی جهانی برای گسترش دامنه درمان از موارد پیشرفتهتر به کودکان کوچکتر است، به منظور بهرهگیری از پنجره زمانی حیاتی توسعه شنوایی و زبانی. روش درمانی حاضر با تزریق مستقیم دارو به گوش داخلی، تلاش میکند تا عملکرد ژن جهشیافته را اصلاح کند و از این راه، مسیر تولید پروتئین اتوفرلین را بازگرداند.
شایسته ذکر است که موفقیتهای اخیر در این حوزه، نه تنها افقهای جدیدی برای درمان ناشنوایی ژن باز کرده، بلکه الگویی برای توسعه درمانهای ژنی در سایر بیماریهای حسی و عصبی فراهم آورده است. محققان معتقدند که درک دقیق مکانیسمهای مولکولی که منجر به بازیابی عملکرد سلولهای موی در گوش داخلی میشوند، میتواند پایههای طراحی درمانهای هدفمندتر و اثربخشتر را برای طیف وسیعی از اختلالهای شنوایی و بینایی فراهم سازد. این پیشرفتها همچنین اهمیت برخورداری از زیرساختهای تحقیقاتی و بالینی پیشرفته را در تسریع فرآیند انتقال دانش از آزمایشگاه به بستر بیمار تأکید میکند.
از منظر کلانتر، ورود ژندرمانی به حوزه درمان ناشنوایی مادرزادی، نقطه عطفی در تاریخ پزشکی مدرن محسوب میشود که مرزهای بین بیولوژی مولکولی، جراحی دقیق و علوم اعصاب را به چالش کشیده است. با ادامه تلاشهای بینالمللی و گسترش آزمایشهای بالینی، انتظار میرود که در سالهای آتی شاهد کاهش چشمگیر در شیوع ناشنوایی غیرقابل درمان در کودکان باشیم، و فرصتهای برابر برای رشد، تحصیل و مشارکت اجتماعی برای این کودکان فراهم آید. این مسیر رو به پیشرفت، وعدهی آیندهای را میدهد که در آن ناشنوایی مادرزادی دیگر سرنوشت ناگزیر، بلکه چالشی قابل مدیریت و درمان خواهد بود.





