تورم در ایران نیم قرن است که اقتصاد کشور را درگیر خود کرده و نرخ آن در سالهای اخیر به میانگین ۴۰ درصد سالانه رسیده است. پیش از پنج سال پیش این نرخ در حدود ۲۰ درصد بود.
مقایسه دورههای تاریخی نشان میدهد که در دوره پهلوی دوم از سال ۱۳۳۸ تا ۱۳۵۲، یعنی نزدیک به ۱۴ سال، تورم حدود ۲۵ درصد کل بود که معادل میانگین ۱.۵ درصد در سال میشود. اما از سال ۱۳۵۲ با افزایش درآمدهای نفتی و تغییرات سیاسی تا پیروزی انقلاب، قیمتها ۱۵۰ درصد افزایش یافتند که یعنی ۲.۵ برابر شدند. کارشناسان این تورم را از عوامل موثر در شکلگیری انقلاب میدانند.
پس از انقلاب رشد قیمتها به شدت تشدید شده است. از آغاز انقلاب تا امروز قیمتها نزدیک به ۹۰۰ هزار درصد افزایش داشتهاند که معادل ۹۰۰۰ برابر شدن سطح قیمتهاست. اگرچه دستمزدها نیز تا حدی افزایش یافتهاند، اما عوارض مخرب تورم بالا بر قدرت خرید و اقتصاد خانوارها همچنان تداوم دارد.





