پروتئین برای یک رژیم غذایی سالم ضروری است و می‌توان آن را از منابع گیاه‌ی مانند لوبیا، نخود، آجیل و غلات کامل یا از منابع حیوانی همچون ماهی، مرغ و گوشت قرمز تامین کرد. متخصصان توصیه می‌کنند بخش اصلی پروتئین مورد نیاز از منشأ گیاه‌ی تأمین شود، چرا که تولید گوشت قرمز از نظر زیست‌محیطی پایدار نیست.
به گزارش دویچه وله، مصرف بیش از حد گوشت قرمز می‌تواند خطر ابتلا به سرطان روده را افزایش دهد؛ هرچند این خطر بیشتر به روش پخت مربوط است تا خود گوشت. با وجود این، بسیاری از افراد از خوردن گوشت لذت می‌برند. به همین دلیل، ایده ترکیب برنج به عنوان پروتئین گیاه‌ی با گوشت گاو پایدار و آزمایشگاهی می‌تواند خبر خوشایندی باشد. دانشمندان کره جنوبی اعلام کرده‌اند که این محصول را تحت عنوان برنج گاو تولید کرده‌اند.
برنج گوشت گاو چیست؟
پژوهشگران در سئول سلول‌های ماهیچه‌ای و چربی گاو را با ژلاتین ماهی پوشانده و در دانه‌های برنج کاشتند. پوشش ژلاتینی از مواد مغذی حاوی ماهیچه و سلول‌های بنیادی چربی پشتیبانی کرد تا برنج رشد یابد و غنی شود. این فرآیند ده روز طول کشید و نتایج دانه‌هایی با رنگ صورتی و سفید بود.
طعم برنج گوشت گاو چگونه است؟
طعم اولیه عمدتا طعم برنج است، اما طعم‌های پیچیده‌ای در هم تنیده شده‌اند. طعم پروتئینی تا حدی مزه آجیلی دارد و پس از آن حس خامه‌ای و کره‌ای به دامن می‌زند.
ارزش غذایی برنج گوشت گاو چقدر است؟
برنج گوشت گاو آزمایشگاهی حاوی ۸ درصد پروتئین بیشتر و ۷ درصد چربی بیشتر از برنج معمولی است. این ویژگی آن را به منبعی غنی از اسید‌های آمینه ضروری تبدیل می‌کند. محققان این محصول را کاندیدای یک ابرغذای آینده می‌دانند، هرچند برخی کارشناسان مواد غذایی قیمت نهایی آن را زیر سوال برده‌اند.
محصول نهایی شامل ۴.۸ گرم سلول گاو کشت‌شده در هر یک کیلوگرم برنج است؛ یعنی ۰.۵ درصد محصول نهایی گوشت آزمایشگاهی و ۹۹.۵ درصد آن برنج است. برای جایگزینی واقعی گوشت، می‌زان پروتئین باید بالا‌تر برود. برنج گوشت گاو تنها یکی از چندین تلاش برای تقویت برنج با مواد مغذی بیشتر است؛ مانند برنج طلایی که به روش مهندسی ژنتیک حاوی ویتامین آ شده تا کمبود این ویتامین در برخی مناطق آسیا و آفریقا را جبران کند.
برنج گوشت گاو تا چه حد با محیط زیست سازگار است؟
تیم پژوهشگر اشاره کرد که تولید برنج هیبریدی گاز‌های گلخانه‌ای کمتری نسبت به تولید گوشت گاو معمولی انتشار می‌دهد. آن‌ها برآورد کرده‌اند که تولید ۱۰۰ گرم پروتئین گوشت گاو نزدیک به ۵۰ کیلوگرم دی‌اکسید کربن آزاد می‌کند، در حالی که همان مقدار پروتئین از برنج هیبریدی کمتر از ۶.۲۷ کیلوگرم دی‌اکسید کربن تولید می‌کند. بنابراین گوشت آزمایشگاهی به دلیل مزایای بالقوه برای محیط زیست، امنیت غذایی، پایداری و اخلاق حیوانی، حوزه‌ای امیدوارکننده است.
این تیم اولین گروه نیست که روی گوشت آزمایشگاهی کار می‌کند. اولین برگر آزمایشگاهی در سال ۲۰۱۳ توسط مارک پست، دانشمند هلندی، رونمایی شد. کمتر از یک دهه بعد، صنعت گوشت آزمایشگاهی به بیش از ۱۵۰ شرکت در سراسر جهان گسترش یافت. اکثر این شرکت‌ها بر تولید جایگزین برای گوشت‌های رایج مانند گوشت گاو، خوک و مرغ تمرکز دارند.
چرا خرید گوشت آزمایشگاهی دشوار است؟
گوشت آزمایشگاهی تا به امروز برای تولید بسیار گران است و این موضوع ورود آن به قفسه‌های سوپرمارکت‌ها را دشوار می‌سازد. یکی از چالش‌های اصلی وابستگی رشد سلول‌ها به محصولات حیوانی است. در مطالعه اخیر، محققان سلول‌های اولیه ماهیچه‌ای و چربی را از گاو‌های ذبح‌شده در یک کشتارگاه محلی تهیه کرده‌اند. تمام روش‌های گوشت آزمایشگاهی برای مکمل رشد به سرم خون گاو وابسته هستند.
این بهترین روش موجود برای رشد این سلول‌هاست، اما بحث‌های زیست‌محیطی و مسائل مربوط به ظلم به حیوانات و هزینه‌های بالا را به همراه دارد. همچنین تولیدکنندگان با چالش قانع کردن مردم برای مصرف گوشت‌های کشت‌شده آزمایشگاهی روبرو هستند. نتایج نظر‌سنجی آژانس استاندارد‌های غذایی بریتانیا نشان داد تنها یک سوم شرکت‌کنندگان مایل به امتحان گوشت آزمایشگاهی بودند. نزدیک به نیمی اعلام کردند هیچ عاملی نمی‌تواند آن‌ها را ترغیب کند، در حالی که بیش از یک چهارم گفتند اگر اطمینان حاصل شود که مصرف آن بی‌خطر است، ممکن است قانع شوند.
