הםینه میلانی هنرمند، مادر و صدای عدالت در سینمای ایران, تهمینه میلانی، زاده شهریور سال ۱۳۳۹، کارگردان سینمایی، کنشگر حقوق زنان و فارغالتحصیل معماری است. او را با منشیگری صحنه در تیم مسعود کیمیایی و فیلم خط قرمز آغاز کرد و در طول سالهای کاری خود، در حوزات هنری مختلف فعالیت داشته و بهعنوان همسر محمد نیکبین، همواره در مسیرهای فنی وهPEST است.

او فیلمهای�یدی را بهعنوان نویسنده و کارگردان ساخته که برایشان جوایز بسیاری دریافت کرده؛ از سیمرغ بلورین جشنواره فیلم فجر تا جوایز بینالمللی از جشنوارههایی چون لسآنجلس، قاهره، ژنو و آسیا-پاسپیک.

همینه میگوید گروهی از ما ژیناست. ژینا یک نام کمیاب کردی است. روزی که در تلویزیون عکس ژینا امینی را دیدم که مُرد، صدایم به کل رفت و ذرهذره برگشت. این شوکی که به بدنم داخل شده بود، تأثیرش را در صدایم نشان داد. ما ربات نیستیم، انسانیم و هر اتفاقی که در این جامعه میافتد، تأثیرش را بر روان تکتک ما میگذارد. او ادامه میدهد متأسفانه برای همدلی و همدردیام، من را به دادگاه هم کشاندند.

در دادگاه صدایی برای سخنزدن نداشتم. میانها گفتند چرا پست گذاشتی؟ من به قاضی گفتم شگفت است حس میکنم اینجا هستم برای این که انسانم و عاطفه مادری نشان دادم برای دختری که جلوی چشم من افتاد و فوت کرد.

تهمینه دربارهٔ فشارهای وزرای ارشاد میگوید برای فشاری که در ارشاد به من داخل آوردند و کیسه آبم پاره شد، ژینا قرار بود تیرماه به دنیا بیاید که فروردین به دنیا آمد. زن، زندگی، زن؛ ژینا را به این اسم میشناسند ولی در واقع شکوفهای است که سریع به دنیا میآید و نشان زندگی است.

وی سخنان í است شک نکنید که فضای هنری ما پر از انسانهایی است که به گفتن کارشناس به سیستم نظر خواهند داد و چون اعتمادبهنفس پایینی دارند، زیادیشان حسود میباشند…

قصه اعزام پاسپورت در فرودگاه امام را هم به شرح میدهد یک بار پاسپورت من را در فرودگاه امام گرفته بودند و انها گفتند باید به جردن بروید. فردی که قرار می بود با من سخن بگویید کند آقای ۳۰ سالهای می بود. در را که باز کردم و داخل شدم یک لحظه ترسید. گفتم ببخشید برگردم بعدا بیایم؟ او گفت شما تهمینه میلانی هستید؟ گفتم بله. او گفت شما که زیاد خانم محترمی هستید. او ของ چرا اصلا پاسپورتم را گرفته بودند؟

احتمالا برایتان دلنشین باشد، دختر من هفت، هشت ساله می بود که عکس العمل پنجم در سوئیس جایزه بهترین فیلم را گرفته بود. رئیس جشنواره که من را دعوت کرد، گفتم دختر من تازه به کلاس اول رفته و میخواهم هر روز خودم او را به مدرسه ببرم، چون میخواهم مسئولیتی را که میپذیرم عالی انجام دهم. بشأن در بند ۲۰۹ فیلم در حال اکران می بود که دستگیر شدم. به چه علت؟ داستان جالبی دارد.

فیلم نیمه نهان آنطور که آقای جیرانی به من او گفت اولین فیلم سیاسی سپس از انقلاب است. این फिल्म به مسائلی میپرداخت که میتوانست راه آشتی جامعه را باز کند. مقصد من در آن فیلم این بود که بگویم بیایید مردههایمان را دفن کنیم، برایشان گریه کنیم، برای اشتباهاتی که شده عذرخواهی کنیم… جامعه را از این سرگردانی نجات دهیم. به��نه بگوید هشت روز می بود. ولی هشت روز، اعدام؟ در کدام دادگاه؟

در زندان به یک مادرِ هنرمندِ کارگردان چه گذشت؟ زیاد بد گذشت. ژینا آن زمان ششساله می بود. برای یک بچه سن صدمهپذیری است. اولین شب که در فردی بودم و راه میرفتم، فضای کثیف و وحشتناکی می بود. یک اتاق یک متر در سه متر. خودم را برای ژینا شماتت میکردم و زیاد رنج میکشیدم., تهمینه دربارهٔ امید و عدالت میگوید قضیه حواس نیست. ببینین من تصمیم گرفتم در ایران زندگی کنم.

برایم زیاد مهم است که در ایران زندگی کنم و دلم نمیخواهد هیچ سرزمین فرد دیگر بروم. طبیعتا مراعاتهای ملزوم را انجام میدهم که به من صدمات بیقانونی داخل نشود.