بر اساس گزارش سازمان ملل متحد، دو سوم از بیش از ۴۳۰ می‌لیون تن محصولات پلاستیکی که سالانه تولید می‌شوند، تنها پس از یک بار استفاده به زباله تبدیل می‌شوند. این مسئله باعث انباشت حجم عظیمی از زباله‌های پلاستیکی شده که هم سطح زمین و هم اقیانوس‌ها را تحت تأثیر قرار داده است.
یک فرآیند پایدار حیاتی
بازیافت پلاستیک امروزه بخشی الزامی از مدیریت زباله و نوآوری‌های حفاظت از محیط زیست محسوب می‌شود. این فرآیند اثرات زیست‌محیطی تولید پلاستیک را به حداقل می‌رساند، انرژی را ذخیره می‌کند و نیاز به مواد خام تازه را کاهش می‌دهد.
با این حال، یک مطالعه جدید مانعی بر سر این فرآیند حیاتی پایدار ایجاد کرده است. پژوهشگران دانشگاه گوتنبرگ گلوله‌های پلاستیکی بازیافتی جمع‌آوری شده از ۱۳ کشور مختلف را بررسی کردند و متوجه شدند که این نمونه‌ها حاوی صدها ماده خطرناک از جمله دارو‌ها و آفت‌کش‌ها هستند.
پروفسور بتانی کارنی آلمروث از دانشگاه گوتنبرگ می‌گوید بازیافت پلاستیک به عنوان راه حلی برای بحران آلودگی پلاستیک ارائه شده است، اما مواد شیمیایی سمی موجود در پلاستیک‌ها، باز استفاده و دفع آن‌ها را پیچیده می‌کنند و مانع بازیافت می‌شوند.
در میان تمام مواد شیمیایی آلی مشکوک شناسایی شده، ۴۹۱ مورد تایید شد و ۱۷۰ مورد دیگر برای بررسی‌های بیشتر مورد مطالعه قرار گرفتند. این مواد به دسته‌های مختلفی از جمله مواد شیمیایی صنعتی، افزودنی‌های پلاستیکی، دارو‌ها و حشره‌کش‌ها تعلق دارند.
پژوهشگران هشدار می‌دهند که مواد شیمیایی خطرناک برای کارگران و مصرف‌کنندگان بازیافت، و در نتیجه برای جامعه و محیط زیست تهدیدی جدی ایجاد می‌کنند. پیش از اینکه بازیافت بتواند در مقابله با بحران آلودگی پلاستیک موثر باشد، صنعت پلاستیک باید استفاده از مواد شیمیایی خطرناک را محدود کند. بیش از ۱۳۰۰۰ ماده شیمیایی که در پلاستیک‌ها به کار می‌روند، ۲۵ درصد آن‌ها به عنوان خطرناک طبقه‌بندی شده‌اند.
دانشمندان تأکید می‌کنند که هیچ ماده شیمیایی پلاستیکی را نمی‌توان به عنوان ایمن طبقه‌بندی کرد.
این در حالی است که پلاستیک‌ها در فرآیند بازیافت به طور کامل تمیز نمی‌شوند. پلاستیک‌ها به دقت شسته می‌شوند تا ناخالصی‌هایی مانند برچسب‌ها، چسب‌ها و آلاینده‌ها تا حد امکان از بین بروند، زیرا پلاستیک‌های تمیز شده برای بازیافت مناسب‌تر هستند و به تولید مواد بازیافتی با کیفیت بالا‌تر کمک می‌کنند.
گلوله‌های پلاستیکی بازیافتی پس از خرد و ذوب شدن می‌توانند در ساخت انواع محصولات از جمله ظروف، مواد بسته‌بندی، منسوجات و غیره مورد استفاده قرار گیرند. مصرف‌کنندگان نیز تشویق می‌شوند تا با انتخاب اقلام ساخته شده از مواد بازیافتی، از بازار محصولات بازیافتی حمایت کنند.
ناامن برای مصرف‌کنندگان
موفقیت بازیافت پلاستیک به عواملی مانند مشارکت عموم و گسترش بازار‌های مواد بازیافتی بستگی دارد. با این حال، این مطالعه جدید می‌تواند چنین نوآوری‌هایی را خنثی کند، زیرا مشخص می‌کند که پلاستیک‌های بازیافتی به دلیل محتوای بالای مواد شیمیایی سمی که آن‌ها را برای مصرف‌کنندگان ناامن می‌کند، برای اکثر کاربرد‌ها مناسب نیستند.
این تحقیق بدون شک تلاش‌ها برای ایجاد یک اقتصاد چرخشی را مختل می‌کند و این سوال مهم را مطرح می‌کند که در مواجهه با مشکل عظیم زباله‌های پلاستیکی چه باید کرد؟
یک راه حل کلیدی وجود دارد که می‌تواند پیاده‌سازی شود. می‌توان مصرف‌کنندگان را تشویق کرد که از جایگزین‌هایی برای پلاستیک‌های یک‌بار مصرف مانند کیسه‌های قابل استفاده مجدد، بطری‌های آب و ظروف چندباره استفاده کنند و می‌زان زباله‌های پلاستیکی تولید شده را کاهش دهند. تعداد زیادی از اقلام دورریزتی را می‌توان به راحتی با گزینه‌های پایدار‌تر جایگزین کرد.
این مطالعه در مجله منتشر شده است.
