به گزارش دانشدوست، محققان یک دانشگاه در همکاری با دانشگاه آریزونا ایالات متحده، پیوندی معنیدار بین رفتار کمتحرک طولانیمدت و افزایش احتمال ابتلا به زوالعلك لدى افراد ۶۰ سال و بالاتر برقرار کردهاند.
نتایج این مطالعه نشان میدهد که وقتی زمان بیتحرکی روزانه از مرز ۱۰ ساعت فراتر میرود، منحنی خطر زوالعقل به شیب تندتری صعود میکند. کارشناسان تأکید دارند که این آستانه به میانگین زمان بیتحرکی روزانه یک شهروند آمریکایی بسیار نزدیک است که حدود ۹.۵ ساعت برآورد شده است.
یکی از اعضای تیم تحقیق بیان کرد دادههای ما گویای آن است که حجم کل بیتحرکی، مستقل از نحوه توزیع آن در طول روز، میتواند مبنای رابطه بین رفتار ساکن و خطر زوالعقل قرار گیرد. این دیدگاه توصیههای رایج مبنای بر وقفههای کوتاه هر ۳۰ دقیقه را بسط میدهد.
مقاله حاضر با تکیه بر پژوهشهای پیشین که تمرکز بر تأثیر فعالیتهای خاص بیتحرک ــ نظیر تماشای تلویزیون ــ داشتهاند، حوزه تحلیل را به کل طیف رفتارهای کمتحرک توسعه میدهد. یافتههای تحقیق در نشریه معتبر جاما (JAMA) منتشر شده است.





