به گزارش بیبیسی، بازرگانان و استعمارگران اروپایی در قرون گذشته آفریقاییها را به زور به بردگی میگرفتند و آنها را در کشتیهای شلوغ و غیربهداشتی به قاره امریکا میبردند. شرایط ظالمانه در این کشتیها باعث گسترش سریع عفونتها شد و وقتی ویروسها به قاره نو وارد شدند، بومیان که هرگز در معرض آنها نبوده بودند، به شدت آسیبپذیر بودند و بخش بزرگی از جمعیت بومی از بین رفت.
بازنویسی تاریخ با دیانای باستانی
یکی از جدیدترین دستاوردهای دیرینه میکروبیولوژی، استخراج و بازسازی قطعات دیانای میکروبی از اسکلتهای چندصدساله است. این تکنیک به دانشمندان امکان میدهد بیماریها را صدها یا حتی هزاران سال پس از مرگ فرد تشخیص دهند و نحوه درک ما از گذشته را تغییر داده است.
برای مثال، آبله بیماری ویرانگری است که تنها در قرن بیستم باعث مرگ ۳۰۰ میلیون نفر شده است. منشأ ویروس واریولا همیشه مبهم بوده و مورخان معتقد بودند این ویروس ممکن است ۱۰ هزار سال پیش از میلاد وجود داشته باشد، اما قدیمیترین مدرک علمی تاییدشده با دیانای استخراج شده از یک مومیایی لیتوانیایی مربوط به قرن هفدهم بود. در سال ۲۰۲۰ میلادی، باربارا موهلمان دانشجوی دکترا در دانشگاه کمبریج و همکارانش ویروس واریولا را از دندانهای اسکلتهای وایکینگهای مربوط به ۶۰۰ سال پس از میلاد استخراج کردند. این اسکلتها در ۱۱ محل دفن در دانمارک، نروژ، روسیه و بریتانیا کشف شده بودند. آبله همچنین در بقایای انسانهای جزیره اولاند در سواحل شرقی سوئد با سابقه طولانی تجارت یافت شد. این یافته اولین موارد تاییدشده آبله در بازه ۱۰۰۰ ساله است و شواهدی ارائه میدهد که وایکینگها با سفرهای گسترده خود در اروپا، آبله را حمل میکردند.
تجزیه و تحلیل دیانای باستانی منشأ طاعون را نیز روشن کرده است. مطالعهای در سال ۲۰۱۵ میلادی روی دیانای میکروبی دندانهای ۱۰۱ اسکلت نشان داد که باکتری عامل طاعون، دست کم سه هزار سال پیش از اولین همهگیری طاعون در میان انسانها پخش شده بوده است. محققان این باکتری را در دیانای هفت اسکلت یافتند که قدیمیترین آن مربوط به فردی است که ۵۷۸۳ سال پیش فوت کرده بود. اگرچه طاعون مدرن معمولا از طریق موشهای حامل ککهای آلوده گسترش مییابد، اما این مطالعه نشان داد که باکتری طاعون تا آغاز هزاره اول پیش از میلاد مسیح، جهشهای لازم برای آلوده کردن ککها را نداشته و احتمالا از طریق تماس انسان به انسان و باعث طاعون پنومونی کمتر جدی شده بود. با کسب توانایی آلوده کردن ککها، این باکتری به سرعت گسترش یافت و منجر به طاعون بوبونیک یا خیارکی شد که نیمی از جمعیت اروپا را در قرن چهاردهم از بین برد.
ریشههای سیفلیس در اروپا پیش از کلمب
دیانای باستانی دیدگاه ما درباره سیفلیس را نیز تغییر داده است. پیشتر معتقد بود اولین همهگیری سیفلیس در اروپا در سال ۱۴۹۵ میلادی در ایتالیا، درست پس از بازگشت کریستف کلمب از امریکا رخ داده است. این بیماری در میان پیادهنظامان تحت فرمان شارل هشتم پادشاه فرانسه شیوع یافت و به سرعت در اروپا گسترش یافت. با توجه به زمانبندی، اکثر مورخان باور داشتند سیفلیس از دنیای نو به اروپا سرایت کرده است. اما اکنون دادههای بیشتر از یک نظریه متفاوت حمایت میکنند.
ورنا شوئنمان، استاد علوم باستانشناسی در دانشگاه بازل و زوریخ، در سال ۲۰۲۰ میلادی تیمی را رهبری کرد که دیانای را از نه فردی با استخوانهای دارای نشانههای سیفلیس استخراج کرد. بقایا از گورستانهای فنلاند، استونی و هلند به دست آمدند. محققان دست کم سه گونه جداگانه را شناسایی کردند که برخی اکنون تنها در مناطق استوایی یافت میشوند. تاریخگذاری کربنی تایید کرد این افراد در اوایل تا اواخر قرن پانزدهم فوت کردهاند، یعنی پیش از بازگشت کلمب، سیفلیس در اروپا در حال گردش بوده است. محاسبات بر اساس نرخ جهش باکتری نیز منشأ بیماری را پیش از ورود کلمب نشان میدهد.
شوئنمان میگوید ما میدانیم انتشار عوامل بیماریزا به مسیرهای تجاری مرتبط است. در مورد سیفلیس، طاعون و جذام، هرگاه انسانها مبادله، سفر و تجارت کردند، فرصتهایی برای سفر عوامل بیماریزا فراهم شد.
سرنخهایی در پلاک دندان
پلاک دندان مکان عالی برای جستجوی دیانای میکروبی باستانی است. این باقیماندههای چسبنده باکتریها را به دام میاندازند و در نهایت تحت فرآیند کانیسازی سخت میشوند و دیانای باکتریها و ویروسهای دهان باستانی را در خود نگه میدارند. رمزگشایی این ژنومها به دانشمندان دسترسی به گنجینهای از اطلاعات درباره سلامت اجداد میدهد.
پروژهای چندملیتی تحت سرپرستی امانوئلا کریستیانی از دانشگاه ساپینزا رم، جرثومه دندانی حفاری شده از گورستانهای قرون وسطایی سنت لئونارد در پیتربورو انگلستان و سنت توماس دزیه در فرانسه را تجزیه و تحلیل کرده تا تاریخچه درمان جذام در اروپا بررسی شود. در برخی افراد آثاری از زنجبیل یافت شده که نشاندهنده تلاش برای درمان است. کنستانتین آفریقایی، پزشک مشهور قرن یازدهم، در مورد تهیه درمانهای خوراکی حاوی زنجبیل برای کاهش درد معده ناشی از جذام نوشته بود. همچنین در برخی بیماران آثار جیوه یافت شد که برای پوشاندن عیوب پوست و تسکین درد استفاده میشده است. این نشان میدهد در آن دوران به جای تنبیه مبتلایان، از آنها مراقبت میشد.
تشخیص بیماریهای قلبی و آلزایمر از دندانهای باستانی
تعیین توالی دیانای دندان میتواند فراتر از بیماریهای عفونی، اطلاعاتی درباره میکروبیوم دهان (مجموعه باکتریها و قارچهای دهان) بدهد که خود میتواند بر شیوع بیماریهای غیرواگیر در دوران باستان الضوء بیندازد. بیماریهای غیرواگیر شامل بیماری قلبی، دیابت، آرتریت روماتوئید و آلزایمر هستند که نتیجه یک عامل عفونی منفرد نیستند. مطالعات دهههای اخیر پیوند بین میکروبیوم دهان و این شرایط را تثبیت کردهاند.
اگرچه این بیماریها اغلب به عنوان ناشی از سبک زندگی مدرن شناخته میشوند، اما ما نمیدانیم تا چه حد در جوامع باستانی شایع بودهاند، زیرا اکثر بیماریهای غیرواگیر اثری بر اسکلت نمیگذارند. در ادبیات مصر باستان توصیفهایی شبیه دیابت وجود دارد مانند گزارش بوی شیرین ادرار. بسیاری از اجدادیان به سنین بالا رسیده و این بیماریها را تجربه کردهاند. اخیرا پروژههایی برای رمزگشایی دقیق دیانای میکروبی پلاک دندان انجام شده تا با نشانگرهای بیماری در اسکلت مقایسه شوند.
ضایعات مختلف در اسکلتها نشاندهنده بیماری هستند. کرمخوردگی یا آبسه دندان میتواند نشاندهنده بیماری پریودنتال باشد. علائم التهابی سیستمیک با بررسی استخوانها قابل تشخیص است. آرتریت میتواند مورفولوژی استخوان را تغییر دهد. استخوانها بافت زندهای هستند که در طول عمر تغییر میکنند و بسته به استرسهای تجربه شده، شکل و بافت متفاوتی مییابند.
تحقیقات تازه به دانشمندان اجازه میدهد با نگاه به میکروبیوم دهان اسکلت، احتمال ابتلای بیماریهای مزمن را محاسبه کنند و تغییرات شرایطی مانند آرتریت و چاقی را در طول زمان پیگیری کنند، از جمله تأثیر انقلاب کشاورزی، صنعتیشدن و شهرنشینی. دلایل قوی وجود دارد که این تحولات تأثیر عمیقی بر سلامت انسان داشتهاند.
مطالعهای در سال ۲۰۱۳ در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا نشان داد که میکروبیوم دهان اجداد ما پس از تغییر از شکارچی به کشاورز، ناسالمتر شده است. این یافته بر نقش عوامل بیماریزا در شکلدهی به تاریخ بشر تأکید دارد. این تحقیقات تنها علاقه تاریخی نیست و میتواند برای بهبود سلامت انسان مدرن نیز به کار رود. یکی از اهداف، توسعه پیوند میکروبیوم است یعنی تعویض میکروبیوم دهان ناسالم با سالم. روزی ممکن است لازم نباشد دندانها را مسواک بزنیم، زیرا میکروبهای مفید در دهان وجود داشته باشند که باعث بیماری نشوند. این ممکن است با بررسی میکروبهای افراد پیش از گسترش وسیع میکروبهای مضر حاصل آید.
برخی دانشمندان میگویند کاش دندانهای ما همانند دندان نئاندرتالها بود، زیرا آنان در اکثر موارد از سلامت دهان فوقالعادهای برخوردار بودند. اگر ترکیب میکروبی آنان را به عنوان راهنمای توسعه پیوند میکروبی دهان مدرن استفاده کنیم، میتوانیم وضعیت فعلی را که در آن ۹۰ درصد آمریکاییها در طول عمر دچار کرمخوردگی دندان میشوند، اصلاح کنیم.
این گزارش بر اساس تحلیلهای علمی منتشر شده از شبکه جهانی بیبیسی و نتایج تحقیقات محققان در دانشگاههای کمبریج، بازل، زوریخ، ساپینزا رم و ایالتی پنسیلوانیا تدوین گردیده است.





