بخشی از این پیوند بین هوش و نشاط ممکن است به شرایط زندگی مربوط شود؛ چرا که افراد باهوشتر معمولا حالت بهتری دارند، سطح تحصیلات بالاتری کسب میکنند و در نتیجه مشاغل بهتری یافتن.
این یافتهها حاصل نظرسنجی ۶۸۷۰ نفر است که آزمون نشاط و ضریب هوشی داده بودند. نتایج نشان داد افراد با ضریب هوشی بالاتر (۱۲۰ تا ۱۲۹) شادتر از افراد با ضریب هوشی پایین (۷۰ تا ۹۹) بودند، در حالی که میانگین ضریب هوش در کل جمعیت ۱۰۰ است.
محققان این تحقیق اظهار کردند در این مطالعه بزرگ ملی، دریافتیم که آیکیو با نشاط گزارششده افراد مرتبط است و از فرضیه ما حمایت میکند.
سطح نشاط پایین در گروههایی با ضریب هوشی پایینتر مشاهده شد و بیشترین میزان نشاط در گروههایی با هوش بالاتر ثبت گردید.
این مطالعه همچنین نشان داد که افراد با آیکیو بالاتر از سلامت بهتری برخوردارند. محققان میگویند سلامت ضعیف ممکن است با ضریب هوشی پایین به دلیل تواناییهای یادگیری پایینتر مرتبط باشد.
نتایج تحقیق مشخص میکند افراد با ضریب هوشی پایینتر مشکلات سلامتی بیشتری دارند، زیرا تمایل کمتری به یادگیری، استدلال، حل مسئله و پایبندی به درمانهای پیچیده دارند که نیازمند پیروی از دستورالعملهای دقیق و نظارت شخصی است.
تحقیق دیگری نیز نشان داده است که نشاط پایدار نیز نشانه ضریب هوشی بالاتر است. افرادی که ضریب هوشی بالاتری دارند، در سن ۳۱ سالگی به همان اندازه که در ۵۱ سالگی خوشحال هستند، شاد خواهند بود.
افراد باهوشتر در طول سالها کاهش کمتری در نشاط خود تجربه میکنند. در مقابل، نشاط افراد با ضریب هوشی پایینتر نه تنها بهطور کلی پایینتر است، بلکه در طول سالها نوسانات بیشتری دارد.
نتایج این تحقیق در نشریه منتشر شده است.





