طالبزاده که سالها در مقام نویسنده با صنعت سینما و تلویزیون کار کرده، در بخشی از نوشتار خود به صراحت از حذف، اضافه و تغییر اجباری در فیلمنامههایش سخن گفته است.
او در یادداشت خود اشاره میکند که موبایل را کنار گذاشته و چشمش به فیلمنامهای افتاده که نزدیک بیست سال در ذهن او مانده و دو تا سه سال است برای دل خود به طور کامل آن را نگارش کرده است.
این فیلمنامه الهامگرفته از شاهنامه فردوسی، نویسنده را به هزاران سال پیش و روزی میبرد که ابوالقاسم فردوسی تصمیم گرفت تاریخ کشورش را به نظمی سی ساله بکشد.
طالبزاده مینویسد که نمیخواسته اثری بسازد که حقیر و بزن در رویی جلوه کند، و نمیخواسته با بدفهمیای عوامانه، نقش باغداری ادیب و تاریخدان و خردورز را بازیگری زمخت، چهارشانه و دروغین ایفا کند.
نویسنده سرزمین مادری ابراز نگرانی میکند که در زمان اکران و نمایش، صحنهها و سکانسهای اصلی نگرفته شوند، شبها به روز تبدیل گردند، و بخشهایی به دلیل قسط بازیگر یا عدم حضور او، به کلی حذف شوند.
او همچنین از تغییر دیالوگها، جایگزینی پلانها و سکانسهای جدید علیه اشخاص خاص، و گذاشتن جملات لهطیفه در دهان بازیگرها که هرگز توسط او نگارش نشدهاند، پرده برداشته است.
طالبزاده تأکید میکند که حتی تغییر نام اثر نیز برایش غیرقابل قبول بوده و ترجیح داده این فیلمنامه را برای خود نگه دارد، همانطور که کلمه به کلمه و جمله به جمله آن را نوشته، بکر و دستنخورده و فارغ از هرگونه عربدهای.





