پ ۲۵ درصدی بیماران اغما هوشیارند اما نمیتوانند

یک صدمه مغزی شدید میتواند باعث شود بیماران نسبت به محرکهای محیطی مثل صدا، نور و درد عکس العمل نشان ندهند، اما این بهطور کامل هوشیاری نبودن را نشان نمیدهد.

مطالعه جدیدی در زمینه فعالیت مغز نشان داده است که تا یک چهارم بیمارانی که در حاله اغما، نباتی یا حداقل هوشیاری قرار دارند، توانایی هوشیاری نهان را دارند؛ یعنی در مغز آنها پردازش شناختی انجام میشود، اگرچه به صورت فیزیکی قابل ش نیست.

پس از یک صدمه مغزی شدید همچون ضربه مغزی یا سکته مغزی، بیماران میتوانند در الاغما قرار گیرند که به خوابی عمیق و مداوم است، یا در حالت نباتی کهشان بیدار به نظر میرسد و چشمهایشان باز باشد، اما هیچ واکنشی نشان نمیدهند.

علاوه بر این، حالت حداقل هوشیاری نیز وجود دارد که در آن بیماران سعی میکنند با حرکات چشمان دستورات را درک کنند، اما قادر به کردن نیستند.

این به این معنا نیست که این افراد از در اطرافشان آگاه نیستند؛ بلکه در برخی موارد، علامات هوشیاری نهان توسط یا EEG شناسایی شده است.

در آزمایشها، دستورات فکر کن دستات را باز و بسته کنی داده شد و فعالیت مغز یاران از طریق یا EEG مورد نظارت قرار گرفت.

نتایج نشان داد که در برخی موارد، هوشمندانهای در مغز رخ میدهد، بدون هیچ حرکت فیزیکی، مانند باز و بسته شدن دستهای بیمار؛ این موضوع نشان میدهد که مشکل در این بیماران شناختی نیست، بلکه توانایی حرکت آنها است.

یلنا بودین، نویسنده ارشد مطالعه، گفت به نظر نمیرسد برخی از بیماران مبتلا به صدمه مغزی شدید در حال پردازش دنیای بیرونی خود باشند؛ اما وقتی با تکنیکهای پیشرفته یا EEG بررسی میشوند، فعالیت مغز مخالف این فرض را نشان میدهد.

این مطالعه ۲۴۱ شرکتکننده را از شش مرکز در ایالات متحده، بریتانیا و اروپا در ۱۵ سال گذشته بررسی کرد؛ همه آنها پس از صدمه مغزی، از چند روز تا سالها بعد، با یا EEG یا هر دو، آزمایش شدند.

نتایج نشان داد که ۲۵ درصد از بیماران بودند تا چندین بار و بهطور مکرر از دستورالعملهای شفاهی پیروی کنند؛ این رقم بالاتر از تخمینهای قبلی (۱۵ تا ۲۰ درصد) است.

همچنین، ۱۱۲ شرکتکننده که بهطور شفاهی میتوانستند دهند، مورد تحلیل قرار گرفت؛ اما تنها ۳۸ درصد از آنها فعالیت مغزی منسجم با هوشیاری نهان نشان دادند، که نشان میدهد تشخیص این ّت با استفاده از ابزارهای فعلی همچنان پیچیده است.

تیم گفت ارائه دستورالعملهای استاندارد برای تشخیص تفکیک حرکتی شناختی، هدف پژوهشهای آینده خواهد بود؛ چون درک بهتر از هوشیاری در این موارد میتواند نتایج بالینی و درمانی بهبود بخشد.

بودین افزود عندما یک نتیجه ی مثبت نشاندهنده تفکیک حرکتی شناختی به تیم بالینی ان میشود، نحوه تعامل با ان تغییر میکند؛ و خانوادهها این تغییر را باحس میکنند.

تیم نیز تأکید کرد که سلوکی جزئی تحت کنترل ارادی، صحبت کردن با بیمار، یا پخش موسیقی در اتاق، میتواند به تشخیص دقیقتر کمک کند.

علاوه بر این، عدم توانایی در تشخیص تفکیک حرکتی شناختی میتواند عواقب جدیی مانند مرگ، از دست رفتن علائم آگاهی، یا عدم دسترسی به توانبخشی فشرده به دنبال داشته باشد.

این پژوهش در مجله معتبر منتشر شده است.