امین حیایی، ستاره‌ی سینمای ایران در دهه‌ی ۱۳۸۰، با حضور در فیلم تازه‌ی کوکتل مولوتوف به ژانر کمدی بازگشته است. این اثر که به کارگردانی حسین دوماری ساخته شده، روایتی کمدی از فضای دهه‌ی ۱۳۵۰ خورشیدی است و مشخص می‌کند حیایی تصمیم دارد با بازی در کمدی‌ها، موقعیت خود را در کنار بازیگرانی نظیر پژمان جمشیدی و بهرام افشاری تثبیت نماید.
فیلم‌های درام حیایی در انتظار اکران
بازگشت حیایی به کمدی به معنای دوری از درام نیست. فیلم غریزه به کارگردانی سیاوش اسعدی، که حمیمه‌ی عاشقانه‌ای در اواخر دهه‌ی چهل خورشیدی را روایت می‌کند، دو سال است در انتظار مجوز اکران بسر می‌برد. این اثر پیش از این برای نمایش در جشنواره‌ی چهلم فجر برنامه‌ریزی شده بود، اما اعمال اصلاحیه‌ها باعث شد اکران آن در ابهام بماند. حیایی پیش‌تر در گفتگو با سالنامه‌ی توانایی گفته بود سیاوش اسعدی واقعا برای این فیلم زحمت کشیده، سال‌ها زمان گذاشته و با اقتباس از داستانی که از پدرش داشته، فیلمنامه را نگارش کرده. او خانه‌ی خود را فروخت تا هزینه‌ی فیلم را تامین کند، اما مسئولان پس از نهایی‌سازی فیلم، اصلاحیه‌هایی را اعمال کردند.
علاوه بر غریزه، فیلم برف آخر ساخته‌ی امیرحسین عسگری نیز که حیایی با بازی در آن موفق به دریافت جایزه‌ی بهترین بازیگر مرد در چهلمین جشنواره‌ی فجر در سال ۱۴۰۰ شد، همچنان اکران عمومی نیافته است. فیلم قاتل و وحشی به کارگردانی حمید نعمت‌الله نیز از دیگر آثار درام حیایی است که او در آن نقشی متفاوت ایفا کرده و حیایی معتقد است اگر این فیلم در جشنواره اکران می‌شد، یکی از پرسروصدا‌ترین فیلم‌های تاریخ سینمای ایران می‌شد.
تغییر استراتژی به نفع کمدی
با بن‌بست خوردن اکران فیلم‌های درام امین حیایی در یک سو و استقبال ی از کمدی‌ها در گیشه در سو دیگر، شگفت‌انگیز نیست که او به‌مانند جواد عزتی که پیش‌تر در نقش‌های درام فعال بود، ترجیح دهد در سال جاری بیش‌تر در فیلم‌های کمدی حضور یابد تا هم موقعیت سینمایی‌اش در خطر نیفتد و هم از نظر مالی شرایط بهتری فراهم آید. در این راستا، شنیده‌های مربوط به ساخت هاوایی ۲ با حضور حیایی نیز تقویت شده است.
اکنون مسیری که پیش رو است، بیش‌تر به سمت نوع خاصی از کمدی سوق داده شده و حیایی با درک این واقعیت، سهم خود را در این جریان تضمین می‌کند.
