افراد مبتلا به پارکینسون اغلب متوجه میشوند که دستخط آنها کوچکتر و فشردهتر شده و نوشتن برای مدتهای طولانی دشوارتر میگردد.
این تغییرات ناشی از آغاز سفتی عضلات دست و انگشتان ناشی از پارکینسون است که همراه با سایر علائم مانند سفت شدن اندامها و مشکلات در ایستادن یا راه رفتن ظاهر میشود.
تحقیقی بر روی چهل نفر بزرگسال انجام شده که نیمی از آنها در مراحل اولیه بیماری پارکینسون قرار داشتند. از شرکتکنندگان خواسته شد نام خود را بنویسند و تعدادی آدرس را کپی کنند.
تجزیه و تحلیل رایانهای دستخطها توانست با دقت ۹۷.۵ درصد تشخیص دهد که چه فردی به پارکینسون مبتلا است.
افراد مبتلا دارای نوشتههای کوچکتر بودند و قلم را با فشار بیشتری به کاغذ میفشردند؛ همچنین زمان بیشتری قلم را در هوا نگه میداشتند.
پروفسور سارا روزنبلوم، محقق ارشد این مطالعه، اظهار کرد این یافته بسیار مهم است، زیرا در حالی که بیمار قلم را در هوا نگه میدارد، ذهن او در حال برنامهریزی برای عمل بعدی در فرآیند نوشتن است و نیاز به زمان بیشتر نشاندهنده کاهش توانایی شناختی فرد است.
تغییرات در دستخط میتواند سالها قبل از تشخیص بالینی رخ دهد و به همین دلیل میتواند سیگنال اولیهای از نزدیک بودن بیماری باشد.
پروفسور روزنبلوم افزود شناسایی تغییرات در دستخط میتواند به تشخیص زودهنگام بیماری و مداخله عصبی در یک لحظه حساس تبدیل شود.
نتایج این تحقیق در نشریه نورولوژی منتشر شده است.





