یک مطالعه تازه انجام‌شده توسط شرکت بهداشت و درمان آمریکایی کایزر پرمننته و منتشرشده در مجله JAMA نشان می‌دهد که کاهش زمان نشستن در افراد میانسال و مسن می‌تواند اثرات قابل‌توجه‌ی بر فشار خون داشته باشد.
این تحقیق بر روی ۲۸۳ عضو کایزر پرمننته در بازه سنی ۶۰ تا ۸۹ سال با شاخص توده بدنی ۳۰ تا ۵۰ انجام شده است. شرکت‌کنندگان به دو گروه تقسیم شدند گروه اول ده جلسه مشاوره سلامتی در طول شش ماه، یک میز کار ایستاده و یک ردیاب فعالیت دریافت کرد که تمرکز اصلی آن‌ها بر کاهش زمان نشستن بود. گروه دوم نیز در جلسات سلامتی شرکت کرد اما تمرکز آن‌ها تنها بر سلامت عمومی بود بدون هدف‌گذاری برای کاهش بی‌تحرکی.
نتایج نشان داد که افراد گروه اول توانستند عدم تحرک روزانه خود را تا ۳۰ دقیقه کاهش دهند و فشار خون سیستولیک آن‌ها به طور می‌انگین حدود ۳.۵ می‌لی‌متر جیوه کاهش یافت. محققان تأکید می‌کنند که افراد میانسال و مسن معمولا ۶۵ تا ۸۰ درصد زمان بیداری خود را در حالت نشسته سپری می‌کنند که با خطرات ابتلا به امراض قلبی‌عروقی و دیابت همراه است.
دکتر کریستوفر تانایان، متخصص قلب پیشگیرانه در نیویورک، این یافته را تأیید می‌کند و می‌گوید کاهش زمان نشستن برای بهبود جریان خون از منظر سلامت سیستم قلبی‌عروقی و همچنین مشکلات اسکلتی و عضلانی توصیه می‌شود. او افزود که محققان با موفقیت مکانیزم فیزیولوژیک ربط بین کاهش نشستن و افت فشار خون را توضیح داده‌اند.
دکتر هاوارد واین‌تراب، مدیر بالینی مرکز پیشگیری از بیماری‌های قلبی‌عروقی، اگرچه کاهش ۳.۵ می‌لی‌متر جیوه را محدود می‌داند اما آن را یک نقطه آغاز مفید می‌نامد. وی معتقد است که افزایش فعالیت بدنی با کاهش وزن در افراد اضافه‌وزن می‌تواند به نتایج بهتری منجر شود و تأکید می‌کند که حتی فعالیت‌های محدود نیز مزایای سلامتی متنوعی دارند.
در مقابل، دکتر جنیفر وونگ، متخصص قلب و مدیر پزشکی موسسه قلب و عروق در کالیفرنیا، این کاهش را یک دستاورد بزرگ توصیف می‌کند. او می‌گوید این مطالعه نشان می‌دهد که هر فعالیت کوچکی هم حمایتی است. اگر اهداف بسیار بزرگ مانند ۱۵۰ دقیقه پیاده‌روی در هفته تعیین شود، مردم انگیزه تداوم نخواهد داشت. پیشن‌هاد من آغاز با کار‌های کوچک است و اطلاع‌رسانی که تحقیقاتی مانند این ثابت می‌کند نیازی به تلاش‌های فوق‌العاده نیست؛ حتی برخاستن و ایستادن ساده می‌تواند سلامت را بهبود بخشد. وی اضافه کرد که اگرچه مطالعه بر روی مسنان اضافه‌وزن متمرکز بوده، اما این فرضیه قابل تعمیم به همه افرادی است.
دکتر تانایان در مورد مخاطرات نشستن طولانی‌مدت توضیح می‌دهد بی‌تحرکی منجر به چاقی و اختلال در سیستم قلبی-متابولیک می‌شود. شکل‌گیری لخته‌خون در اندام‌های تحتانی که می‌تواند به سمت ریه‌ها جابجا شود، ترسناک‌ترین عارضه فوری نشستن طولانی است. او توصیه می‌کند که در مجموع ۱۲ ساعت نشستن در روز قابل قبول است به شرطی که وقفه‌های منظم داشته باشد. ساده‌ترین راه قانون هر ساعت است تغییر حالت از نشستن به ایستاده یا پیاده‌روی کوتاه در هر ساعت می‌تواند رگ‌های خونی را آموزش دهد و گردش خون در اندام‌های تحتانی را حفظ کند.
