برخی افراد دچار افسردگی با افزایش اشت‌ها و در نتیجه افزایش وزن روبرو می‌شوند که تداوم این روند می‌تواند پایه‌های بیماری‌های مزمن را در آینده فراهم آورد. در مقابل، انواع دیگری از افسردگی باعث کاهش اشت‌ها و کاهش وزن می‌شود. تمایلات غذایی در افراد افسرده اغلب به سمت فست‌فود، غذا‌های کم‌کیفیت و پرکالری منحرف می‌شود و مصرف سبزیجات، میوه، شیر و غلات در رژیم آن‌ها کاهش می‌یابد.
پژوهش‌ها نشان می‌دهد زنانی که می‌زان بیش‌تری فست‌فود، کچاب، مایونز، غلات تصفیه‌شده، شکر و چربی مصرف می‌کنند، احتمال ابتلا به افسردگی بالا‌تری دارند. در عوض، زنان با مصرف بالا از سبزیجات، میوه، تخم‌مرغ، آجیل و روغن زیتون، ریسک کمتری برای افسردگی دارند.
اسید چرب امگا۳؛ چربی سودمند و ضد‌افسردگی
یکی از اسید‌های چرب حیاتی در کارکرد سلول‌های مغزی، امگا۳ است که در فعالیت نورون‌ها، انتقال دهنده‌های عصبی و ضد‌الت‌هاب‌زدایی نقش دارد. کمبود این اسید چرب ریسک اختلالات روانی از جمله اختلال دقت، شیزوفرنی، اختلال دوقطبی، افسردگی و آلزایمر را افزایش می‌دهد. DHA و EPA در پاتوفیزیولوژی افسردگی نقش مهمی ایفا می‌کنند. افرادی که روزانه ۲۰ تا ۳۰ گرم ماهی‌های چرب یا ۰.۵ تا ۱.۵ گرم مکمل امگا۳ مصرف می‌کنند، احتمال افسردگی کمتر گزارش شده است.
رابطه مستقیم ویتامین با افسردگی
رابطه بین افسردگی و ویتامین ثابت شده است. این ویتامین در تشکیل سروتونین نقش دارد. احتمال افسردگی در افراد با کمبود ویتامین، هشت تا ۱۴ درصد بالا‌تری است و کسانی که سطح ۲۵ هیدروکسی ویتامین پایین‌تری دارند، علائم شدید‌تر افسردگی را نشان می‌دهند.
ضرورت مصرف ویتامین‌های گروه
گیاه‌خواران با دریافت ناکافی ویتامین، احتمال بیش‌تری برای ابتلا به افسردگی دارند. با توجه به نقش در تشکیل سروتونین، دوپامین و گلوتامین در سلول‌های عصبی، کمبود این ویتامین می‌تواند عامل ایجاد افسردگی باشد. همچنین ویتامین (پیریدوکسین) در تشکیل سروتونین و نوراپی‌نفرین نقش دارد و سطح سرم این ویتامین در افراد افسرده و مضطرب کمتر از افراد سالم مشاهده شده است.
تشکیل هورمون‌های نشاط‌آور با اسید فولیک
تهیج‌پذیری، کم‌خونی و اختلالات رفتاری در افراد با کمبود اسید فولیک دیده می‌شود. از آنجا که این ریزمغذی در تشکیل نورو‌ترانسمیتر‌های مغزی مانند سروتونین، دوپامین و نوراپی‌نفرین دخالت دارد، می‌تواند در افسردگی نقش داشته باشد. مطالعات نشان داده‌اند تأثیر دارو‌های ضد‌افسردگی در افراد با سطح پایین اسید فولیک، کمتر است.
تأثیر ضد‌افسردگی منیزیم
سطح منیزیم خون در بیماری‌هایی نظیر آلزایمر، سکته، دیابت، فشار خون، اختلال دقت، بیش‌فعالی، می‌گرن و کارکرد نظام عصبی مرکزی اهمیت حیاتی دارد. منیزیم در هدایت عصبی و انتقال دهنده‌های عصبی نقش کلیدی ایفا می‌کند. با توجه به ارتباط منیزیم با سیستم لیمبیک، می‌تواند در شکل‌گیری یا پیشرفت افسردگی موثر باشد. این ریزمغذی با اثر ضد‌افسردگی، اثر دارو‌های ضد‌افسردگی را نیز افزایش می‌دهد.
سلنیوم در ساختار سلنوپروتئین‌های آنتی‌اکسیدانی مغز و سیستم عصبی و همچنین در متابولیسم تیروئیدی نقش مهمی دارد. بیماری‌های تیروئیدی با اختلال‌های روانی مرتبط هستند و با توجه به اثر ضد‌الت‌هابی سلنیوم و تحریک آن در تشکیل سروتونین، دوپامین و نورآدرنالین، می‌تواند اثرات ضد‌افسردگی داشته باشد.
تأثیر تغییرات فلورا می‌کروبی روده بر افسردگی
بر پایه اظهارنامه دفتر بهبود تغذیه وزارت بهداشت، یک رابطه دوطرفه بین افسردگی ماژور و فلورا می‌کروبی روده وجود دارد. مکانیسم‌های ارتباط مغز و روده شامل سیستم عصبی خودمختار، انتریک، سیستم عصبی مرکزی، سیستم گوارشی-روده‌ای، سیستم ایمنی و سیستم غدد درون‌ریز می‌شود. گزارش‌ها نشان می‌دهد افسردگی ماژور با تغییرات فلورا می‌کروبی روده مرتبط است. پروبیوتیک‌ها با ویژگی‌های ضد‌الت‌هابی و آنتی‌اکسیدانی می‌توانند در پیشگیری از افسردگی تأثیرگذار باشند. این باک‌تری‌ها در تشکیل اسید‌های چرب، اسید‌های آمینه ضروری و فاکتور‌های پروتئینی پیشگیرانه نقشی دارند. GABA سنتزشده توسط باک‌تری‌های روده‌ای در تشکیل نورو‌ترانسمیتر‌هایی مانند سروتونین، هیستامین، گلوتامین و نوراپی‌نفرین نقش مهمی ایفا می‌کند.
