محققان دانشکده مهندسی مکانیک دانشگاه کارنگی ملون در آمریکا با همکاری دیرینشناسانی از اسپانیا و لهستان، با بهرهگیری از شواهد فسیلی، یک ربات نرم را طراحی و ساختهاند که حرکات یک ارگانیسم دریایی منقرض شده به نام پلیوروسیستید را تقلید میکند.
این موجود حیات در دورهای حدود ۴۵۰ میلیون سال پیش زندگی میکرده و از نخستین خارپوستهایی محسوب میشود که توانایی حرکت با استفاده از یک بینتنه عضلانی را داشته است. نتایج این تحقیق در نشریه مرموق عملهای آکادمی ملی علوم (PNAS) منتشر شده است.
هدف اصلی این پژوهش، تاسیس یک حوزه مطالعاتی نوین به نام دیرینزیستسازهشناسی است که با بهکارگیری رباتیک نرم – یعنی رباتیک با مواد منعطف و الکترونیک انعطافپذیر – به درک مکانیزمهای بیومکانیکی محرک تکامل میپردازد.
استاد کارمل مجیدی، از محققان اصلی این پروژه، بیان کرد بسیاری از اصول بنیادین زیستشناسی تنها با نگاه به سیر زمانی تکاملی حیوانات به طور کامل قابل تبیین هستند. او افزود که تیم تحقیقاتی نمونههای رباتیکی قابل مقایسه میسازد تا تحول فرایندهای حرکتی را رصد کنند.
محققان با ترکیب دادههای فسیلی، چاپ سهبعدی و پلیمرها، موفق شدند ساختار حرکتی بدن پلیوروسیستید را بازسازی کنند و نشان دهند که این موجود منقرض شده احتمالا از طریق بینتنه عضلانی خود بر کف دریا حرکت میکرده است.
ریچارد دساتنیک، یکی از نویسندگان مقاله، تأکید کرد که محققان رباتیک الهامگرفته از زیستبوم باید ویژگیهای کلیدی ارگانیسمها را به دقت انتخاب و استخراج کنند. همکارش زاک پاترسون نیز گفت ما باید استراتژی بهینه حرکتی برای رباتها را تعیین کنیم؛ مثلا آیا ربات ستاره دریایی واقعا به پنج بازو نیاز دارد یا راهکار بهتری وجود دارد؟
تیم تحقیقاتی اکنون با اثبات امکان بازسازی ارگانیسمهای منقرض شده از طریق رباتیک نرم، قصد دارد در مراحل بعدی به کاوش ارگانیسمهای اولیهای بپردازد که از محیط دریایی به خشکی منتقل شدهاند. استاد فیل لوداک این پیشرفت را شوقانگیز خواند و افزود ما تنها فسیلها را بررسی نمیکنیم، بلکه در همکاری با دیرینشناسان تلاش میکنیم تا حیات را بهتر درک کنیم.





