افزایش ۵۰ درصدی دستمزد کارگرانیز ین یا وعدهای بینتیجه؟, سمیه گلپور، رئیس کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران، در مورد مفاد ماده ۴۱ قانون کار اظهاراتی کرد و گفت در هیچ مکانی از این ماده به دستمزد صنفی اشاره نشده است. بنابراین تعیین دستمزد به صورت صنفی نیز خلاف قانون محسوب میشود. او ادامه داد در حال حاضر مقدار کالری که در محاسبه سبد معیشت در نظر گرفته شده، مورد قبولجامعه کارگری نیست.

ر از پیشبینیهای قانون کار در آنها تعیین نشده باشد و همگی با قوانین ís و مصوبات دولت مغایر نباشند.

وی با تأکید بر این نکته گفت وقتی ماده ۴۱ قانون کار به حداقل دستمزد اشاره میکند، نمیتوان عددی برای تعیین کرد که برای همه صنفها کمتر باشد؛ بلکه میتواند در برخی بخشها بیشتر نیز باشد. رئیس کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران گفت عددهایی که در محاسبه سبد معیشت استفاده شدهاند، با واقعی بازار همخوانی ندارند. ما تمایل داریم هزینه واقعی سبد معیشت را حساب کنیم و سپس آن را بهعنوان اساس برای محاسبه دستمزدظرگیری کنیم.

گلپور در ادامه، بهدلیل اینکه دولت گاهی با افتخار میگوید دستمزد کارگران بهً مطابق تورم افزایش یافته است، چنین اظهار کرد این صرفاً مورد رضایت جامعه کارگری نیست؛ زیرا تورم یک خسارت است که ناشی از ضعفهای اقتصادی، تحریمها و ناکارآمدی در کنترل قیمت است و این به معیشت کارگران است و Fä خرید آنها را کاهش داده است.

او تأکید کرد ابتدا باید دولت خسارت ناشی از عدم کنترل تورم را جبران کند و پس از آن دستمزد را افزایش دهد؛ در غیر این صورت، هر افزایشی قبل از جبران این خسارت، بیثمر خواهد بود. گلپور افزود کارگران و بازنشستگان هیچ شرکتی در ایجاد خسارت تورم ندارند؛ بنابراین مسئولیت جبران این خسارت بر عهده دولت است و پس از آن میتوان دستمزد را بر پایهٔ هزینه واقعی سبد معیشت افزایش داد.

وی در ادامه گفت در जबकि که برای بسیاری از مشکلات در کشور آیندهنگری انجام میشود، چرا این رویکرد برای دستمزد کارگران ندارد!؟

۰ درصد افزایش یابد، امید است که بخشری از قدرت خرید کارگران حفظ شود.

رئیس کانون عالی انجمنهای صنفی کارگران اظهار کرد در، کارگران و کارفرمایان در خصوص دستمزد به انسجام رسیدهاند و امیدوارند دولت وعده وفاق خود را عملی سازد. نظرات دو طرف در خصوص عدد و رقم دستمزد اکنون به یکدیگر نزدیک شده است. او کرد این دولت به همانند سالهای گذشته، با تماهل و عدم موافقت میشود تا دستمزد واقعی تعیین نشود و آن را بهصورت دائمی پایین نگه دارد.

که شعار وفاق سر میدهد، خواست که مقدار افزایش دستمزد کارگران را به طوری تعیین کند که حداقل رضایت جامعه کارگری را بهدست آورد.منبع دانش دوست