تیم‌های ملی ایران و کره جنوبی در جام ملت‌های آسیای قطر هر دو در مرحله نیمه نهایی با شکست در برابر رقبای عربی از رقابت‌ها خارج شدند، اما سرنوشت دو سرمربی با یکدیگر کاملا متفاوت رقم خورد. در سئول، پس از انتقادات گسترده رسانه‌ها و جلسات فنی بررسی کارکرد تیم ملی، فدراسیون فوتبال کره جنوبی حکم اخراج یورگن کلینزمن را صادر کرد.
در تهران اما شرایط متفاوت داد. امیر قلعه‌نویی که نتیجه مشابه‌ی را ثبت کرده بود، نه تنها مورد انتقاد جدی قرار نگرفت که قرارداد او تا پایانجام جهانی ۲۰۲۶ تمدید گردید. این تصمیم در حالی گرفته شد که تیم ملی ایران در این دوره نه تنها به فینال نرسید، بلکه در شش مسابقه در پنج دیدار دروازه‌اش باز شد و کارکرد قانع‌کننده‌ای از خود نشان نداد.
کارشناسان فوتبال ایران از همان مرحله مقدماتی نسبت به عملکرد نه چندان قانع‌کننده ملی‌پوشان هشدار داده بودند. نمایش ضعیف و ناهماهنگ در برابر سوریه حتی باعث شد قلعه‌نویی از برخی بازیکنان باتجربه تیم انتقاد کند. درخشان‌ترین بخش کارکرد ایران در این رقابت‌ها، چهل و پنج دقیقه نیمه دوم بازی در برابر ژاپن بود که در آن شاگردان هاجیمه موریاسو در برابر حملات ایران ناتوان عمل کردند و ایران با نتیجه ۲-۱ پیروز شد.
در نیمه نهایی اما ایران مجددا دچار نمایش ناهماهنگ شد و در روزی که بدشانس هم بود، با نتیجه ۲-۰ از قطر می‌زبان شکست خورد. در سوی دیگر، کره جنوبی با کلینزمن مسیری متفاوت طی کرد. قرمز‌ها در دور گروه‌ی کارکرد خاصی نداشتند اما در مرحله حذفی به تیمی تبدیل شدند که از دقیقه ۷۰ به بعد رقبای قوی را ناکام می‌کردند. ابتدا در برابر عربستان سعودی در زمان‌های بازیابی تساوی کردند و در ضربات جزا برنده شدند، سپس در یک چهارم نهایی در برابر استرالیا در دقیقه ۷۲ گل زدند و در وقت اضافه با گل زیبای سون هم پیروز شدند.
با وجود دو بازی ۱۲۰ دقیقه‌ای، کره‌ای‌ها در نیمه نهایی خسته و کم‌جان به نظر رسیدند و با ۲-۰ از اردن شکست خوردند. همین نتیجه باعث شد فدراسیون کره جنوبی تصمیم به جدایی از سرمربی سابق تیم‌های ملی آلمان و ایالات متحده و بایرن مونیخ بگیرد. در مقابل، فدراسیون فوتبال ایران کارکردی که طلسم عدم صعود به فینال را به بیش از پنجاه سال، مورد بررسی قرار داد و پاداش تمدید قرارداد را به قلعه‌نویی داد. تیمی که یکی از مسن‌ترین حاضرین بود و بازیکنان جوان دعوت‌شده حتی یک دقیقه هم بازی نکردند؛ استراتژی‌ای که نشان‌دهنده اهمیت نتیجه‌گیری برای قلعه‌نویی بود، هرچند در نهایت به نتیجه مطلوب نرسید.
