تأثیر حیوانات خانگی بر پیشگیری از افت شناختی در سالمندان نتایج جدید پژوهش, تحقیقات جدید محققان دانشگاههای میشیگان و فلوریدا نشان میدهد که نگهداری حیوان خانگی میتواند نقش حفاظتی مؤثری در برابر کاهش عملکردهای مغزی در سنین بالا ایفا کند. این مطالعه که نتایج آن منتشر شده است، بر روی دادههای شناختی ۱۳۶۹ نفر از سالمندان با میانگین سنی ۶۵ سال انجام گرفته که در آغاز پژوهش دچار اختلال شناختی نبودند.
رابطه بین مدت نگهداری حیوان و سلامت مغز بر اساس یافتههای این پژوهش، ۵۳ درصد از شرکتکنندگان حیوان خانگی داشتند که از این میان ۳۲ درصد بیش از پنج سال بود که با حیوان خود زندگی میکردند. محققان با استفاده از آزمونهای استاندارد شناختی (با محدوده امتیازدهی صفر تا ۲۷) تغییرات عملکرد مغزی را در طول شش سال رصد کردند.
نتایج نشان داد که اگرچه نمرات شناختی تمام شرکتکنندگان در طول زمان کاهش یافته، اما شیب این افت در افرادی که حیوان خانگی داشتند بهویژه آنهایی که بیش از پنج سال صاحب حیوان بودند، به شدت کندتر بود. این تفاوت از نظر آماری معنادار و از نظر بالینی مهم ارزیابی شده است.
تنوع حیوانات خانگی در مطالعه اگرچه سگ و گربه رایجترین حیوانات خانگی گزارش شده بودند، اما مشارکتکنندگان از طیف وسیعی از حیوانات شامل خرگوش، همستر، پرنده، ماهی و خزنده نیز مراقبت میکردند. این موضوع نشان میدهد که نوع حیوان کمتر از خودِ تجربه مراقبت و تعامل مداوم با یک موجود زنده در تعیین اثرات مفید بر شناخت نقش دارد.
مکانیزمهای احتمالی اثرات مفید تحلیلگران معتقدند که مزایای شناختی ناشی از نگهداری حیوان خانگی میتواند از طریق چندین مسیر میانجی برقرار شود کاهش استرس و کورتیزول، افزایش فعالیت بدنی (بهویژه در صاحبان سگ)، تقویت هدفمندی و روتین روزانه، و فراهم آوردن تعامل اجتماعی و حمایت عاطفی که خطر بیخانمانی اجتماعی را در سالمندان کاهش میدهد.
این یافتهها تأکید میکنند که سیاستهای حمایتی برای نگهداری حیوان در سالنهای مراقبت سالمندان و برنامههای کمک در هزینههای دامپزشکی میتواند به عنوان یک مداخله غیردارویی و کمهزینه برای حفظ استقلال شناختی در جامعه کهنهسال محسوب شود.
