بخشش بین. اجتماعی بررسی همهجانبه رابطه شبکههای اجتماعی و میکروبیوم انسان, یک مطالعهای که در مجله منتشر شده است، نشان میدهد ارتباطی *بسیار|_***(+*(، بین ساختار شبکههای اجتماعی افراد و ساختار میکروبیوم آنها که شامل میکروارها و بکتیریا در دستگاه گوارش وجود دارد، بررسی شده است. پژوهشگران ở رابطه بین شبکههای اجتماعی فرد وگی میکروبی او نشان دادند که این ازی تنها بستریکه انسان است.

در این مطالعه، نقشهبرداری اند از شبکههای اجتماعی ۱۷۸۷ بزرگسال ساکن در ۱۸ روستای ایزوله در هندوراس، با دادههای دقیق میکروبیوم هر شرکتکننده ترکیب میکنند. پایگاه داده گسترده شامل ۲۵۴۳ گونه میکروبی و ۳۳۹۱۳۷ سویههای ژنتیکی گوناگون می باشد.

آنها دریافتند که افرادی که از طریق انواع روابط – از جمله ارتباطات غیر خانوادگی و خارج از خانه مشترک – به یکدیگر متصل میباشند، شباهتهایی در میکروبیوم خود نشان میدهند که فراتر از اینکه میتوان آن را شانس حساب کرد، دارای î ارتباط هستند. فرانسیسکو بگینی، یکی از نویسندگان مهم و باحث.

در آزمایشگاه- انسانی دانشگاه ییل، میگوید ما شواهد قابلتوجهی از به اشتراکگذاری میکروبیوم بین افرادی که نه خانواده هستند و هم خانه زندگی نمیکنند، حتی بعد از در نظر گرفتن عوامل مانند رژیم غذایی، منابع آب و داروها دیدیم. این او همچنین اضافه میکند که در واقع، به اشتراکگذاری میکروبیوم پیشبینیکننده روابط اجتماعی افراد در روستاها واز هایی مانند ثروت، مذهب یا تحصیلات فراوانی بود. بیشترین مقدار به اشتراکگذاری میکروبی در بین همسران و افراد مشاهده شد که در یک خانه زندگی میکردند، اما پژوهشگران نرخ بالاتری از اشتراکگذاری را در سایر ارتباطات، از جمله دوستان یا حتی روابط اجتماعی درجه دوم (همانند دوستان دوستان) نیز ثبت کردند.

افرادی که در مرکز این شبکههای اجتماعی قرار داشتند، به نسبت افرادی که در حاشیه شبکهها قرار داشتند، شباهت بیشتری به اهالی روستا داشتند. این یافته با جریان اجتماعی میکروبها در امتداد ارتباطات شبکهای در داخل روستاها همخوانی داشت. تعداد دفعاتی که افراد با زمان میگذرانند – از جمله اینکه چند بار با هم غذا میخورند یا چگونه با یکدیگر احوالپرسی میکنند – با افزایش به اشتراکگذاری میکروبی یا بکتیریá روده مرتبط بود.

همزمان، پژوهشگران مشاهده کردند که مقدار به اشتراکگذاری میکروبی بین افرادی که در یک روستا زندگی میکردند اما رابطه اجتماعی مستقیم با یکدیگر نداشتند، کمتر میبود. این مقدار در بین افرادی که در روستاهای جداگانه زندگی میکردند، حتی از این کمتر میبود. دو سال بعد از جمعآوری اولیه دادهها، پژوهشگران میکروبیوم گروهی از ۳۰۱ شرکتکننده از چهار روستا را مجدد اندازهگیری کردند.

آنها دریافتند که در این گروه، افرادی که اجتماعی داشتند، از نظر میکروبی شباهت بیشتری نشان میدادند نسبت به افرادی که با یکدیگر اجتماعی نداشتند. پژوهشگران چنین کشف کردند که خوشهها از گونهها و سویههای میکروبی در گروههای افراد داخل روستاها شکل میگیرند، بدین معنی که شبکههای اجتماعی محیطهایی تشکیل میکنند که در آن افرادی میکروبیومهای شبیهوار گسترش خواهند داد.

جکسن پولمن، یکی از نویسندگان مهم و فارغالتحصیل سال ۲۰۲۳ کالج ییل، که در زمان انجام مطالعه دستیار پژوهشی در آزمایشگاه- انسانی ییل میبود، میگوید فکر کنید که چگونه محیطهای اجتماعی گوناگون در مکانی مانند ییل شکل میگیرند. شما گروههای دوستانهای دارید که بر پایه چیزهایی مانند تئاتر، قایقرانی یا تحصیل در رشته فیزیک شکل میگیرند.

مطالعه ما مشخص میکند که افراد این گروهها امکانپذیر به راه حلهایی که قبلاً هیچ زمان فکر نمیکردیم، حتی از طریق میکروبیومهایشان، به یکدیگر مرتبط هستند. پژ�شگران میگویند یافتهها پیامدهای مثبت و منفی هم دارند. بهگفتن مثال، این نتایج نشان خواهند داد که برخی بیماریها یا شرایط مرتبط با میکروبیوم امکانپذیر بیشتر از آنچه قبلاً فکر میشد قابل انتقال هستند.

اما از دیگرôé، این یافتهها نشان خواهند داد که مزایای مرتبط با داشتن یک میکروبیوم سالم نیز از طریق شبکههای اجتماعی قابل انتقال است. بولمن که اکنون مدیریت یک استارتاپ هوش مصنوعی در حوزه فناوری سلامت را مسئولیت دارد میگوید آنچه زیاد شگفتانگیز است این است که ما این به هم متصل هستیم که بکتیریا روده شبیهی داشته باشیم.

این ارتباطات فراتر از سطح اجتماعی، به سطح میکروبی نیز گسترش مییابد. نیکولاس کریستاکیس، نویسنده ارشد، استاد علوم اجتماعی و طبیعی در دانشگاه ییل، و مدیر آزمایشگاه- انسان که پژوهشگر مهم این پروژه بوده است، میگوید آزمایشگاه من از انتشار کردن این مقاله بسیار خوشحالم، چون این مطالعه بازتابدهنده پیگیری ایدهای است که در سال ۲۰۰۷ منتقل کردیم، یعنی این که اتفاقهایی مانند چاقی امکانپذیر نه تنها از طریق سرایت اجتماعی، بلکه از طریق سرایت زیستی نیز گسترش یابند، احتمالاً از طریق باکتریهای معمولی که در انسان زندگی میکنند. دیگر نویسندگان همکار این پژوهش از دانشگاه ییل، دانشگاه جانز هاپکینز، دانشگاه_, مؤسسه در هندوراس، و دانشگاه تمپل میباشند.

,