رابطه مستقیمی بین لرزش استراحت پارکینسون و سطح دوپامین مغز اثبات شد, تحقیقات جدیدی با مشارکت محققان دانشگاه تهران و همکاران بینالمللی از فنلاند، کانادا و آمریکا، ارتباط مستقیم و جداگانۀ لرزش در حالت استراحت با کارکرد دوپامین در نواحی خاص مغز را در بیماران مبتلا به بیماری پارکینسون آشکار کرده است.

روششناسی پژوهش و تحلیل تصاویر مغزی حمید سلطانیانزاده، استاد دانشکده برق و کامپیوتر دانشگاه تهران و عضو تیم اجرایی این طرح، هدف اصلی مطالعه را بررسی دقیق پیوند بین تراکم دوپامین در نواحی استریاتوم مغز — بهویژه کادِت و پوتامِن — با شدت علائم حرکتی بیماران बताया.

برای دستیابی به نتایج دقیق، دادههای بالینی و تصاویر پزشکی هستهای (مانند SPECT یا PET) مجموعهای از بیماران پارکینسون و شاهدان سالم گردآوری و با استفاده از یک الگوریتم پیشرفته غیرخطی، بر روی اطلس استاندارد مغز و تصاویر MRI انطباق داده شدند.

یافتههای کلیدی جداگانگی مکانیسم لرزش استراحت تحلیلهای نهایی نشان داد که کاهش کارکرد دوپامینرژیک در پوتامِن و کادِت با شدت لرزش در حالت استراحت همبستگی مستقیمی دارد، در حالی که سایر علائم حرکتی پارکینسون مانند سقتی و سفتگی عضلانی ممکن است تحت تأثیر مکانیسمهای عصبی متفاوتی قرار گیرند.

این یافتی از اهمیت بالینی بالایی برخوردار است، چرا که میتواند مبنای توسعه استراتژیهای درمانی هدفمندتر و مدیریت بهینهتر علائم در مراحل مختلف بیماری قرار گیرد. نتایج کامل این پژوهش بینالمللی در نشریههای معتبر علمی-پزشکی منتشر شده و افقهای جدیدی در درک فزیوپاتولوژی بیماری پارکینسون گشوده است.