رابطه کلسترول خوب بالا و زوال عقل
- تکنولوژی

سطح بالای کلس‌ترول خوب می‌تواند خطر زوال عقل را در سالمندان افزایش دهد

تحقیقات جدید نشان می‌دهد که سطوح بسیار بالا از کلس‌ترول لیپوپروتئین با چگالی بالا که به عنوان کلس‌ترول خوب شناخته می‌شود، می‌تواند احتمال ابتلا به زوال عقل را در میان سالمندان و بزرگسالان مسن افزایش دهد.

بر اساس نتایج این مطالعه، داشتن سطح HDL بالا‌تر از حد معمول می‌تواند خطر ابتلا به زوال عقل و بیماری آلزایمر را تا حدود ۳۰ درصد بالا ببرد.

گروه تحقیقاتی متوجه شد که سطوح غیر‌عادی بالا از کلس‌ترول خوب در افراد مسن به رژیم غذایی مربوط نیست، بلکه احتمالا ناشی از یک اختلال متابولیک است.

در این پژوهش، ۱۸ هزار و ۶۶۸ شرکت‌کننده طی ۶ سال تحت پیگیری قرار گرفتند.

افراد دارای کلس‌ترول خوب (HDL) به می‌زان ۸۰ می‌لی‌گرم در دسی‌لیتر (۲.۰۷ می‌لی‌مول در لیتر) یا بالا‌تر، ۲۷ درصد بیش‌تر از کسانی که سطح طبیعی داشتند، دچار زوال عقل شدند.

محدوده مرجع یا سطح نرمال کلس‌ترول خوب در این مطالعه بین ۴۰ تا ۶۰ می‌لی‌گرم در دسی‌لیتر (۱.۰۳ تا ۱.۵۵ می‌لی‌مول در لیتر) تعریف شده بود.

شرکت‌کنندگان ۷۵ ساله و بالا‌تر که سطح HDL در محدوده طبیعی داشتند، ۴۲ درصد بیش‌تر در معرض خطر زوال عقل قرار گرفتند.

دکتر منیره حسین، محقق ارشد این تحقیق، بیان کرد اگرچه می‌دانیم کلس‌ترول خوب برای سلامت قلب و عروق حیاتی است، اما نتایج نشان می‌دهد که برای درک نقش سطح بسیار بالای آن در سلامت مغز به تحقیقات بیش‌تری نیاز داریم و ممکن است در نظر گرفتن این شاخص در الگوریتم‌های پیش‌بینی خطر زوال عقل مفید باشد.

نتایج این تحقیق در نشریه منتشر شده است.

انتشار این تحقیق در نشریه معتبر نشان‌دهنده اهمیت یافته‌های آن در جامعه علمی است. این مطالعه پایشی بوده و رابطه علی‌علبی مستقیم را ثابت نمی‌کند، بلکه همبستگی آماری را گزارش می‌دهد.

دکتر منیره حسین و همکاران تأکید کرده‌اند که نتایج نباید منجر به تغییر در دستورالعمل‌های فعلی مدیریت لیپید‌ها شود، زیرا کلس‌ترول HDL همچنان برای پیشگیری از بیماری‌های قلبی-عروقی حیاتی تلقی می‌شود. مکانیسم‌های بیولوژیکی که سطح بسیار بالا HDL را با خطر زوال عقل مرتبط می‌سازد، هنوز ناشناخته هستند و نیازمند تحقیقات بنیادی و کلینیکی بیش‌تر می‌باشند.

متخصصان مغز و اعصاب و متابولیسم توصیه می‌کنند که سالمندان با سطح HDL بالا، به‌ویژه بالای ۸۰ می‌لی‌گرم در دسی‌لیتر، به طور منظم برای عملکرد شناختی ارزیابی شوند. با این حال، تداخل‌های غذایی یا دارویی برای کاهش HDL در این گروه توصیه نمی‌شود، مگر در چارچوب آزمایش‌های بالینی کنترل‌شده.

تحقیقات آتی باید بر روی تعیین آستانه‌های بهینه HDL برای سلامت مغز در گروه‌های سنی مختلف، نقش ژنتیک در تعیین سطح HDL و اثرات جانبی احتمالی مدولاسیون HDL تمرکز کنند. تا آن زمان، رویکرد بالینی پیشگیرانه و نظارت منظم بر سلامت شناختی در سالمندان با پروفایل لیپیدی غیر‌عادی، استراتژی محسوب می‌شود.

آواتار از  علی نبوی

About علی نبوی

Read All Posts By علی نبوی