پذیرش جدایی و فرا‌موش کردن درد‌های ناشی از آن بدون شک فرا‌یندی سخت و طاقت‌فرسا است. با این حال راهکار‌هایی وجود دارد که می‌تواند به فرد کمک کند تا مسیر پذیرش و بهبود را با سهولت بیش‌تری طی کرده و سلامت روان خود را حفظ نماید.
آلام ناکامی عشقی به مرور زمان کاهش می‌یابد
اکثریت انسان‌ها توانایی عبور از ناکامی عاشقانه و سوگ‌های ناشی از جدایی را دارند. این فرآیند به‌ویژه در روز‌ها و هفته‌های ابتدایی به شدت رنج‌آور بوده و فرد را دچار بی‌قراری‌های شدید می‌سازد، اما با گذشت زمان و پذیرش پایان یافتن رابطه، سختی‌ها کم‌رنگ شده و زندگی فرد به شرایط عادی بازمی‌گردد. بسیاری از افراد پس از گذشت از مرحله سوگ، به این نتیجه می‌رسند که رابطه‌ی پیشین نادرست بوده و حتی پس از سال‌ها با رضایت به پایان آن نگاه می‌کنند.
برای کاهش درد‌های ناشی از پایان یک رابطه نادرست، راهکار‌هایی وجود دارد که به نحوه برخورد و پذیرش فرد بستگی دارد. پس از پایان رابطه عاطفی، طبیعی است که فرد از خود بپرسد آیا تصمیم درست گرفته شده، آیا با صبر نتیجه بهتری حاصل می‌شد، چگونه رنج طرف مقابل را تحمل کند و آیا امکان بازگشت وجود دارد.
متخصصان تأکید می‌کنند که هیچ راهکار سریع و جادویی برای فرا‌موش کردن درد جدایی وجود ندارد. فرد باید دوران سوگ عاشقانه خود را پشت سر بگذارد و بداند که این آلام ابعاد عاطفی و جسمی دارد. تحقیقات نشان داده است که مراحل پس از قطع رابطه عاطفی شبیه مراحل ترک اعتیاد است، زیرا پیوستگی عاطفی باعث وابستگی فیزیکی می‌شود.
جدایی عاطفی باعث اضطراب و استرس شدید شده و ترشح هورمون‌های کورتیزول و آدرنالین را در بدن بالا می‌برد که فرد را از حالت آسایش خارج کرده و در حالت آماده‌باش قرار می‌دهد. در این شرایط مراکز مغزی تشکیل‌دهنده درد نیز فعال می‌شوند و هرچه حس طردشدگی و تنها ماندن شدید‌تر باشد، درد بیش‌تری احساس می‌شود. هرچه شدت و مدت رابطه عاشقانه بیش‌تر باشد، برای رسیدن به بهبود و آسایش زمان بیش‌تری نیاز است، هرچند اراده و تلاش فرد در روند بهبود تأثیر بسزایی دارد.
راهکارهای عملی برای پشت سر گذاشتن سوگ عشقی
قطع تماس و تمام راه‌های ارتباطی با طرف مقابل مهم‌ترین اصل برای رسیدن به آسایش است. برقراری هر‌گونه ارتباط فرآیند بهبود و پذیرش را با تأخیر مواجه می‌سازد. بهترین زمان برای قطع رابطه دقیقا همان لحظه است که طرف مقابل رابطه را تمام می‌کند. اصرار بر تداوم رابطه اثرات نامطلوبی چون افت حس و احترام به خود بر روان می‌گذارد. برای برقراری ارتباط بهانه‌تراشی نکنید.
نپاسخ دادن به طرف مقابل در صورت تلاش او برای ارتباط، حتی به عنوان یک دوست، و رها کردن هر چیزی که او را به یاد می‌آورد (هدایا، عکس‌ها، ایمیل‌ها، لباس‌ها و…) راهکارهای ضروری هستند. این موارد می‌توانند نقاط تشکیل‌دهنده درد در مغز را فعال کنند.
از دوستان پشتیبانی بگیرید و از تنه‌ایی پرهیز کنید، زیرا تنه‌ایی زمینه‌ساز افکار منفی و نشخوار منفی است. پس از آرام شدن، در مسیر رشد و تعالی شخصی قدم بردارید تا زمانی برای فکر کردن به جدایی نداشته باشید.
ورزش، خواب مناسب، تغذیه سالم، نوشتن ذهنیات، پرهیز از فاجعه‌سازی و باور داشتن به اینکه بدون او هم می‌توان زندگی را ادامه داد، زمینه‌ساز رسیدن سریع‌تر به آسایش هستند.
در دوران سوگ و بهبود، از ورود در رابطه عاطفی جدید خودداری کنید. این نوع رابطه ناشی از فرار از درد قبلی و تلاش برای جانشینی است، که باعث تکرار اشتبا‌هات قبلی شده و معمولا به نتیجه نمی‌رسد و به دو طرف صدمه می‌زند.
از مصرف الکل و مواد مخدر برای بی‌حس کردن خود و فرا‌موش کردن درد جدایی پرهیز کنید، زیرا نه تنها اندوه را از بین نمی‌برد که بهبود را نیز به تأخیر می‌اندازد. در صورت نیاز، مراجعه به روان‌پزشک توصیه می‌شود.
