محققان در یک مطالعه جدید دریافتند که کاهش ۹۰ دقیقهای از زمان خواب شبانه به مدت شش هفته، سطح انسولین ناشتا را در زنان سالم به میزان ۱۲ درصد و در زنان یائسه تا ۱۵ درصد افزایش میدهد. این تحقیق که نتایج آن در مجله منتشر شده، بر اهمیت خواب کافی برای سلامت متابولیک، بهویژه در دوران یائسگی، تأکید دارد.
طراحی مطالعه و شرکتکنندگان
این تحقیق بر روی ۳۸ زن سالم، از جمله ۱۱ زن یائسه، انجام شد که به طور معمول حداقل هفت ساعت در شب میخوابیدند. شرکتکنندگان به صورت تصادفی در دو مرحله ششهفتهای شرکت کردند در یک مرحله زمان خواب خود را حفظ کردند و در مرحله دیگر، زمان خواب را به حدود شش ساعت کاهش دادند. تطبیق با برنامه خواب با دستگاههای پوشیدنی پایش شد.
یافتههای کلیدی افزایش مقاومت به انسولین بدون تغییر قند خون
نتایج نشان داد که محدودیت خواب باعث افزایش قابلتوجه مقاومت به انسولین میشود — به طور کلی نزدیک به ۱۵ درصد و در زنان یائسه بیش از ۲۰ درصد. نکته مهم این است که میانگین سطح قند خون در همه شرکتکنندگان ثابت باقی ماند و محققان مشخص کردند که این افزایش مقاومت به انسولین ناشی از افزایش چربی بدن نیست، بلکه تأثیر مستقیم کمخوابی بر سلولهای تولیدکننده انسولین و متابولیسم گلوکز را نشان میدهد.
چرا تمرکز بر زنان یائسه؟
محققان بیان کردند که زنان در طول عمر با تغییرات زیادی در عادات خواب به دلیل بارداری، فرزندپروری و یائسگی روبرو میشوند و بیشتر از مردان احساس میکنند به اندازه کافی نمیخوابند. تحقیقات قبلی نیز نشان داده که خواب ضعیف تأثیر بیشتری بر سلامت متابولیک قلب زنان نسبت به مردان دارد.
پیامدهای درازمدت و توصیههای کارشناسان
استرس مزمن بر سلولهای بتا پانکراس در اثر کمخوابی طولانیمدت میتواند به کار افتادن آنها و در نهایت دیابت نوع ۲ منجر شود. کارشناسان برای بهبود کیفیت خواب توصیه میکنند ساعت خواب و بیداری ثابت نگه داشته شود، اتاق خواب ساکت، تاریک و با دمای مناسب باشد، و از مصرف کافئین، الکل، استفاده از وسایل الکترونیکی و وعدههای غذایی سنگین پیش از خواب پرهیز شود.
اهمیت یافتهها برای پیشگیری از دیابت
این مطالعه اولین تحقیقی است که نشان میدهد کمخوابی خفیف به مدت شش هفته میتواند تغییراتی در بدن ایجاد کند که خطر دیابت را در زنان افزایش میدهد. با توجه به اینکه نزدیک به یک سوم آمریکاییها کمتر از هفت تا نه ساعت پیشنهادی در شب میخوابند، این یافتهها برای درک عوامل خطر دیابت نوع ۲، بهویژه در میان زنان، اهمیت بالایی دارد. محققان قصد دارند در مراحل بعدی بررسی کنند که آیا تثبیت الگوهای خواب در افراد با برنامه خواب متغیر میتواند کنترل قند خون را بهبود بخشد یا خیر.





