پژوهشگران دانشکده مهندسی تاندون دانشگاه نیویورک راه حلی نوین ارائه کردهاند که میتواند رویکرد بشر را در نمکزدایی آب بازتعریف نماید. در دنیایی که کمآبی مسالهای حیاتی شده، این تیم به رهبری دکتر آندره تیلور، رمز تکنیک جریان ردوکس (RFD) را شکسته است.
این روش الکتروشیمیایی نه تنها آب دریا را به آب آشامیدنی تبدیل میکند، بلکه به عنوان یک راهکار ذخیرهسازی انرژی کارآمد برای انرژیهای تجدیدپذیر نیز عمل میکند. بر اساس نتایج منتشرشده، این پژوهش بیست درصد بهبود قابلتوجه در میزان حذف نمک سیستم RFD را همراه با کاهش قابلتوجه تقاضای انرژی که از طریق بهینهسازی نرخ جریان سیال حاصل میشود، ثبت کرده است.
یکپارچهسازی ذخیره انرژی و نمکزدایی
دکتر تیلور در بیانیهای اعلام کرد چشمانداز ما با یکپارچهسازی و ادغام ذخیرهسازی انرژی و نمکزدایی، تدوین راهحلی پایدار و کارآمد است که نه تنها تقاضای رو به رشد برای آب شیرین را برآورده میکند، بلکه از نگهداری محیط زیست و یکپارچهسازی انرژیهای تجدیدپذیر نیز حمایت میکند.
برتری سیستم RFD در تطبیقپذیری آن نهفته است. این سیستمها رویکردی مقیاسپذیر و انعطافپذیر برای ذخیرهسازی انرژی ارائه میدهند که امکان بهرهگیری کارآمد از منابع تجدیدپذیر متناوب مانند خورشیدی و بادی را فراهم میآورند. علاوه بر این، RFD به مثابه یک چراغ امید در مواجهه با بحران جهانی آب ظاهر شده و نویدبخش راه حلی نوآورانه برای افزایش تقاضای آب آشامیدنی است.
قدمهای قابلتوجه به سمت راهحلهای پایدار آب
دکتر تیلور تأکید میکند که RFD میتواند وابستگی به شبکههای برق معمولی را کاهش دهد و انتقال به سمت فرآیند شیرینسازی آب بدون کربن و سازگار با محیط زیست را تقویت نماید. ادغام باتریهای جریان ردوکس با فناوریهای نمکزدایی، کارایی و قابلیت اطمینان سیستم را افزایش میدهد و گامی مهم را به سمت راهحلهای پایدار آب برداشته است.
باتری جریان یا باتری جریان ردوکس نوعی سلول الکتروشیمیایی است که در آن انرژی شیمیایی توسط دو جزء شیمیایی حل شده در مایعاتی که از طریق سیستم در طرفهای جداگانه یک غشاء پمپ میشوند، تأمین میگردد. انتقال یون درون سلول (همراه با جریان الکتریکی از طریق یک مدار خارجی) از طریق غشاء رخ میدهد، در حالی که هر دو مایع در فضای مربوط به خود گردش میکنند.
نقش کلیدی چاپ سهبعدی در طراحی سیستم
پیروزی این پروژه مدیون دکتر استفان آکوی مکلین، مهندس شیمی بیومولکولی در دانشگاه نیویورک و نویسنده اول این مقاله است. نبوغ ایشان در طراحی این سیستم، با بهرهگیری از فناوری پیشرفته چاپ سهبعدی، نقشی بنیادین در این پیشرفت ایفا کرده است.
در بررسی پیچیدگیهای این سیستم میبینیم که ورودی آب دریا از طریق شبکه پیچیدهای از کانالها به جریانهای شور و نمکزدا تقسیم میشود. این کانالها که توسط غشاهای تبادلی از هم جدا شدهاند، واکنشهای الکتروشیمیایی را تسهیل میکنند و در نتیجه یونهای سدیم و تشکیل آب شیرین حاصل میگردد.
مکلین، انعطافپذیری این سیستم را چنین تشریح میکند ما میتوانیم زمان ماندن آب ورودی را برای تشکیل آب آشامیدنی با کارکردن سیستم در حالت تکعبور یا دستهای کنترل کنیم. در یک عملیات معکوس، جایی که آب نمک و آب شیرین مخلوط میشوند، انرژی شیمیایی ذخیره شده میتواند به برق تجدیدپذیر تبدیل شود.
به طور کلی سیستمهای RFD به شکل منحصر به فردی از باتری عمل میکنند، انرژی اضافی را از منابع خورشیدی و بادی جذب میکنند و آن را در صورت تقاضا آزاد میسازند و مکملی پایدار برای سایر منابع برق ارائه میدهند. در حالی که تحقیقات بیشتری مورد نیاز است، یافتههای این تیم مسیر امیدوارکنندهای را به سمت فرآیند RFD مقرونبهصرفهتر مشخص میکند که پیشرفتی مهم در تلاش جهانی برای افزایش آب آشامیدنی محسوب میشود. با تشدید تغییرات اقلیمی و رشد جمعیت، راهحلهای نوآورانه و کارآمد نمکزدایی بیش از پیش حیاتی شدهاند. این مطالعه در مجله منتشر شده است.





