تهیهکننده فیلم کیک محبوب من، غلامرضا موسوی، در بیانیهای توضیح داد که این فیلم روایت زندگی زنی تنها و مسن است که در هفتاد سالگی تصمیم به آغاز زندگی جدید میگیرد.
پیشتولید فیلم در ماه تیر ۱۴۰۱ آغاز و طی ماههای مرداد و شهریور همان سال ادامه یافت. برنامه فیلمبرداری بر اساس سن بازیگر اصلی که در خانه طبیعی خود زندگی میکند، تدوین شده بود.
موسوی تأکید کرد که بازیگر زن در تمام صحنههای بیرون از خانه با حجاب کامل ظاهر شده و حتی یک پلان بیحجاب در فضای باز وجود ندارد. به همین دلیل قانون حجاب به طور کامل مراعات شده است.
صحنههای داخلی خانه و استفاده از کلاهگیس
در صحنههای داخلی خانه، با توجه به سن هفتاد ساله شخصیت، از ظرفیتهای فقهی مربوط به زنان مسن بهره گرفته شده است. برای احتیاط بیشتر، بازیگر زن در این صحنهها نیز کلاهگیس پوشیده است.
تهیهکننده اضافه کرد که فیلم تنها یک بار و با در نظر گرفتن قوانین، اما با استفاده از ظرفیتهای فقهی فیلمبرداری شده و در جشنواره برلین نیز به همین شکل نمایش داده شده است.

نکات مطرح شده توسط غلامرضا موسوی قابل تأمل است بازیگر در صحنههای خیابانی حجاب دارد و قانون حجاب رعایت شده، در حالی که برای صحنههای داخلی از رخصتهای فقهی برای سالمندان و کلاهگیس استفاده شده است.
استفاده از کلاهگیس در سینما سابقه دارد؛ کیانوش عیاری در فیلم کاناپه از این روش برای چهار بازیگر اصلی بهره برد، اما آن فیلم تا به امروز توقیف مانده است.
در تلویزیون اما وضعیت متفاوت است و در سریالهایی نظیر روزهای ابدی (کار جواد شمقدری)، گاندو (کار جواد افشار)، راز ناتمام (کار امین امانی) و پایتخت ۵ (کار سیروس مقدم) از کلاهگیس استفاده شده و از تلویزیون پخش شدهاند.
صحنهای از سریال روزهای ابدی

حدود یک سال پیش نسخه غیرقانونی فیلم برادران لیلا در فضای مجازی منتشر شد و حاشیههای گستردهای را به همراه داشت. طی این یک سال سازندگان مسیر سختی را طی کردهاند.
مهمترین بخش ماجرا احکام صادره برای کارگردان و تهیهکننده بود که واکنش رسانههای معتبر جهانی و هنرمندانی نظیر مارتین اسکورسیزی را برانگیخت.
جواد نوروزبیگی، تهیهکننده فیلم، در مصاحبه با روزنامه مطمئن بیان کرد بیش از یک سال و نیم است که شرایط سخت را تجربه میکنیم؛ بازجوییهای سنگین، دادگاه، تجدیدنظر و دیوان. هرگز فکر نمیکردم بابت ساخت اینقدر پاسخگو باشیم. کاش تهمتها به شخص دیگری منتسب میشد و ما اینقدر آزار نمیدیدیم.
او افزود شایستگی هنرمند این نیست که در دادگاه و بازجوییهای متعدد باشد. پروندهها هنوز به درستی بسته نشدهاند، اما امیدی وجود دارد که کسی پشت ما ایستاده و ثابت کرده ما درست عمل کردهایم.
نوروزبیگی از عملکرد سازمان سینمایی انتقاد کرد سازمان سینمایی قدم موثری برای ما برداشت، حداقل برای من، سعید روستایی و فیلم برادران لیلا کاری نکرد. ما تا آستانه زندان پیش رفتیم و هرچه احکام فرستادند، سازمان گامی موثر برنداشت.
او معتقد است سازمان سینمایی نمیخواست ما گوشمالی شویم؛ این پیشبینی من است و به نظرم واقعیت همین است.

مسئله مهم دیگر این بود که سازمان اوج برای گرامیداشت سعید پورصمیمی از پلانهای فیلم برادران لیلا استفاده کرد، در حالی که این فیلم توقیف شده بود. چگونه سازمانی دولتی از فیلمی که مجوز نمایش ندارد، بهرهبرداری میکند؟
نوروزبیگی توضیح داد این کلیپ را برای آقای خزاعی و دیگران فرستادم. پلانهایی که عموما ممیزی شده بودند، در تیزرهای اوج به کار رفته بودند. ما خواستار بودیم که اوج با توجه به این استفاده، مجوز اکران را هم فراهم کند. اگر اوج از ما اجازه میگرفت، ما مشتاقانه پشتیبانی میکردیم.
سوال او این است چگونه تکهای که ارشاد بر حذف آن از فیلم اصرار داشت، در تیزرهای اوج استفاده شده است؟
نوروزبیگی ادامه داد در ۲۲ بهمن پیامک آمد که مورد عفو قرار گرفتهایم، اما اخیرا برای تمدید موسسه به وزارت ارشاد مراجعه کردم و به من گفتند شما همچنان ممنوعالکار هستید و ما هیچ عمل قانونی نمیتوانیم انجام دهیم. وقتی گفتم پروندهمان حل شده، پاسخ دادند آنجا نهاد اطلاعاتی دیگر بوده، اینجا نهاد اطلاعاتی دیگر است و این تفاوت را ایجاد میکند.
اکنون بیانیه غلامرضا موسوی نوعی از اختیارات جدید را در سینما نشان میدهد که اگر محقق شود، باید برای کل سینمای ایران اعلام گردد. اما به نظر میرسد این امکانات برای برخی افراد در دسترس است و برای برخی دیگر ممنوع. نوروزبیگی نیز از لایهای دیگر از واقعیتهای سینمای ایران پرده برداشت که جای تأمل عمیق دارد.
سینمای ایران جای شگفت و غریبی است، واقعا شگفت و غریب!





