زخمهای مزمن پوستی که در پاهای افراد مبتلا به دیابت بروز میکنند، معمولا با کندی بهبود مییابند و در موارد جدی میتوانند عفونی شده و منجر به قطع عضو شوند. اکنون محققان دانشگاه ملی سنگاپور یک هیدروژل مغناطیسی نوین توسعه دادهاند که به گزارشها سرعت ترمیم این زخمها را سهبرابر میکند.
پارادوکس در درمان زخمهای پای دیابتی این است که فشار مکانیکی بر زخم میتواند سلولهای نوظهور پوستی را از بین ببرد، در حالی که تحریکهای مکانیکی کنترلشده رشد سلولهای جدید را تشویق میکند. تیم علمی این دانشگاه برای حل این چالش، هیدروژلی طراحی کرده که مستقیما بر زخم قرار میگیرد و حاوی ذرات مغناطیسی ریز به همراه دو نوع سلول پوستی تاییدشده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا یعنی کراتینوسیتها و فیبروبلاستهاست.
هنگامی که زخم تحت تأثیر یک میدان مغناطیسی پویا از یک دستگاه خارجی قرار میگیرد، ذرات مغناطیسی با حرکتی ملایم سلولها را جابجا میکنند. این سلولها با بافت پوست بیمار تعامل برقرار کرده و تحریک مکانیکی موثری را به آنها منتقل میکنند. در آزمایشهای انجامشده بر روی موشها، این درمان رشد فیبروبلاستها را حدود ۲۴۰ درصد افزایش داد، تولید کلاژن را بیش از دوبرابر کرد، ارتباط بین کراتینوسیتها و سایر سلولها را بهبود بخشید و انژیوژنز یا شکلگیری عروق خونی جدید را در محل زخم تسریع نمود.
دکتر شو یوفنگ، نویسنده ارشد این پژوهش، بیان کرد هیدروژل واکنشدهنده مغناطیسی همراه با تحریک مکانیکی بیسیم، چالشهای بنیادین در بهبود زخم را هدف قرار میدهد. سادگی استفاده و سازگاری این فناوری امکان کاربرد آن را نه تنها برای زخمهای دیابتی، بلکه برای سوختگیها و زخمهای مزمن غیردیابتی نیز فراهم میآورد. نتایج این مطالعه در مجله علمی پیشرفته منتشر شده است.





