تیمی از فیزیکدانان با بهرهگیری از خاصیت درهمتنیدگی کوانتومی موفق شدند منحنیهای زمانمانند بسته را بهصورت نظری شبیهسازی کنند. این تحقیق که در نشریه فیزیکال ریویو منتشر شده است نشان میدهد که چگونه میتوان از برهمکنشهای کوانتومی برای ایجاد حالتهایی مشابه سفر در زمان استفاده کرد.
درهمتنیدگی کوانتومی نوعی ارتباط بین دو یا چند ذره است که در آن دانستن ویژگیهای یک ذره بلافاصله اطلاعاتی درباره ذره دیگر فراهم میکند بدون اینکه فاصله فیزیکی اثری در این رابطه داشته باشد. محققان این خاصیت را برای شبیهسازی مسیرهای احتمالی به عقب در زمان بهکار گرفتهاند.
استیون هاوکینگ در سال ۱۹۹۲ در مقالهای بیان کرده بود که قوانین فیزیک وجود منحنیهای زمانی بسته را مجاز نمیداند و از این رو سفر در زمان غیرممکن است. با این حال محققان جدید نوشتهاند که اگرچه این منحنیها در واقعیت ممکن نباشند اما میتوان آنها را بهصورت احتمالی از طریق مدارهای انتقال از راه دور کوانتومی شبیهسازی کرد.
این آزمایش کاملا نظری بوده و هیچ ذره کوانتومی واقعی به گذشته بازنگشته است. بااینحال نتایج نشان میدهد که درهمتنیدگی میتواند نمونههایی ایجاد کند که از نظر ریاضی و فیزیکی شبیه به رفتارهای مورد انتظار در سفر در زمان هستند.
قوانین فیزیک کنونی اگرچه وجود منحنیهای زمان بسته را در چارچوب نسبیت عمومی مجاز میدانند اما این قوانین ناقص هستند. صرفنظر از وجود واقعی این پدیدهها استفاده از درهمتنیدگی کوانتومی ابزاری قدرتمند برای مطالعه و شبیهسازی این مفاهیم فراهم میکند.





