دانشمندان به رابطه میان ویتامین ۱ و کاهش قدرت شناختی در سالمندان پی برده‌اند. این ویتامین که تیامین نیز نام دارد، به طور معمول به غلات صبحانه و سایر غذا‌های غنی‌شده اضافه می‌شود.
محققان بیان می‌کنند که تیامین باید به مقدار دقیق مورد نیاز بدن رسیده شود، چرا که مصرف کم یا زیاد آن می‌تواند باعث زوال ذهنی شود. بررسی‌ها نشان می‌دهد بزرگسالان برای بهره‌برداری بهینه از این ماده باید روزانه ۰.۶۸ می‌لی‌گرم آن را دریافت کنند.
تیامین برای تقویت سیستم ایمنی، کمک به هضم غذا، افزایش انرژی، کاهش ریسک دیابت و سلامت قلب ضروری است. علاوه بر غذا‌های غنی‌شده، این ویتامین به طور طبیعی در گوشت، ماهی و غلات کامل یافت می‌شود.
نتایج تحقیقات می‌کند که کمبود تیامین می‌تواند تامین انرژی نورون‌های مغز را مختل کند و کارکرد شناختی را تضعیف نماید. این یافته اهمیت حفظ سطح بهینه مصرف تیامین در رژیم غذایی جمعیت مسن برای پیشگیری از زوال شناختی را برجسته می‌سازد.
در این مطالعه از داده‌های ۳۱۰۰ نفر که در بازه سال‌های ۱۹۸۹ تا ۲۰۱۱ بازدید شده و رژیم غذایی آن‌ها ثبت گردیده، استفاده شده است. شرکت‌کنندگان در طول دوره تحقیق آزمون‌های شناختی را انجام دادند.
در حالی که ویتامین‌ها برای سلامت حیاتی هستند، تحقیقات رو به رشدی وجود دارد که نشان می‌دهد انواع خاصی، به ویژه در گروه، می‌توانند مشکلات گسترده‌تری ایجاد کنند. نتایج پیشین نیز نشان داده که مصرف مکمل ویتامین ۳ می‌تواند خطر حملات قلبی و سکته را افزایش دهد.
علت این امر حضور نیاسین در ویتامین ۳ است که می‌تواند تشکیل ماده شیمیایی ۴ را در بدن تسهیل کند و باعث الت‌هاب رگ‌های خونی شده، خون‌رسانی به اندام‌های حیاتی را قطع نماید.
نتایج این تحقیق در نشریه جنرال سایکیاچری منتشر شده است.
