روحالله سهرابی، مدیرکل نظارت بر نمایش فیلم سازمان سینمایی، با تأکید بر رقابت فیلمها برای حضور در سبد اکران نوروز، اعلام کرد خوشبختانه امسال فیلمهای باکیفیت و مناسب برای اکران نوروزی، جوابگوی ظرفیت تعریفشده برای این بازه زمانی هستند. با این حال، با دقت به تقارن عید نوروز و ماه مبارک رمضان، حساسیت و پیچیدگی تنظیم جدولی عادلانه و قطعا متناسب با سلایق مخاطبان، بیش از سالهای پیش است.
وی در مورد ظرفیت اکران نوروز و تعداد فیلمهایی که میتوانند در این بازه روی پرده روند، افزود اصلا ۸ سرگروه سینمایی امکان تحویل فیلم خود را دارند و با توجه به شرایط اکران و ملاحظات گوناگون، بین ۶ تا ۸ فیلم به روی پرده خواهند رفت. این امر ضمن مراعات تنوع در سبد اکران، باعث میشود فیلمها لطمه به یکدیگر نزدهند. ضمن اینکه به علت نزدیکی عید نوروز و عید سعید فطر، اکران دومین هفته نوروز مطابق آییننامه و منوط به افتادن کف فروش خواهد بود.
سهرابی با اشاره به تعداد بالای فیلمهای متقاضی اکران و آثار پرمخاطب در ژانرهای اجتماعی، کمدی، دفاع مقدس و کودک و نوجوان، گفت سال آینده کار شورای صنفی نمایش برای برقراری عدل در اکران، بسیار سخت خواهد بود، چرا که آثار پرمخاطبی در صف اکران وجود دارند. لذا برگشت به آییننامه و تصمیمگیری و عمل مطابق مقررات و قوانین اظهارشده امری الزامی است و با همراهی و تعامل شورای صنفی بر پایه آییننامه عمل خواهد شد.
مدیرکل نظارت بر نمایش فیلم سازمان سینمایی در پاسخ به منتقدانی که سازمان را به حمایت بیچون و چرا از سینمای کمدی متهم کردهاند و ماهها این نقطه قوت و قله افتخار سازمان سینمایی دولت سیزدهم را وارونه نمودهاند، اظهار داشت حتی اگر این نظرات به ظاهر دلسوزانه باشد، اما در رویکرد کلان و دوراندیشانه، نه تنها کمکی به سینما و اقتصاد آن نخواهد کرد، بلکه در تضاد با منافع و پیشرفت و رشد سینما خواهد بود.
سهرابی به نزدیک به ۲۷ میلیون مخاطب سینما طی کمتر از ۱۱ ماه از سال، که بیشترین تعداد مخاطب طی ۲۵ سال گذشته است، اشاره کرد و گفت اگر مخاطبان تمام بخشها از جمله سینماهای اکران، سینماسیار و جشنوارهها را حساب کنیم، به عددی بیش از ۲۸ میلیون مخاطب طی ۱۱ ماه خواهیم رسید. دستاندرکاران امر میدانند دستیابی به این آمار استثنایی کار سادهای نیست که اگر میبود طی چند دهه اتفاق میافتاد. اما متأسفانه برخی دوستان بدون در نظر گرفتن دستاوردها و بدون مراعات انصاف، تنها مسیر تخریب را در پیش گرفتهاند و لحن و گفتار خود از ورشکستگی، رکود و فلاکت سینما در ماههای آغازین مدیریت تازه را با چرخشی نامحسوس به سمت ورشکستگی سینمای غیرکمدی سوق دادهاند، در حالی که پرفروشترین فیلمهای کودک و نوجوان و فیلمهای اجتماعی نیز مربوط به همین دوره است. یقینا در این که سینمای غیرکمدی نیز باید به فروشی قابل دفاع و منطقی برسد شکی نیست، اما عقبماندگی چند ده ساله در امر اقتصاد سینما را نمیتوان یکساله و دوساله جبران کرد.





