به گزارش دانش دوست فاصله طبقاتی در میان خانوارهای ایرانی در سال ۱۴۰۱ نسبت به سال قبل کاهش یافته است. بر اساس آمارهای منتشر شده ضریب جینی کل کشور در مناطق شهری ۰.۳۶۹۶ و در مناطق روستایی ۰.۳۶۴۳ ثبت شده که به ترتیب ۰.۰۰۶۱ کاهش و ۰.۰۰۴۹ افزایش را در مقایسه با سال پیش نشان میدهد.
سهم دهکهای درآمدی در سطح کل کشور
در سال ۱۴۰۱ سهم ۲۰ درصد کمهزینهترین جمعیت کل کشور ۶.۰۱ درصد و سهم ۲۰ درصد پرهزینهترین جمعیت ۴۶.۲۱ درصد از مجموع هزینهها بوده است. نسبت ۱۰، ۲۰ و ۴۰ درصد پرهزینهترینها به ۱۰، ۲۰ و ۴۰ درصد کمهزینهترینها به ترتیب ۱۲.۸۶، ۷.۶۹ و ۴.۱۳ محاسبه شده است.
شاخصهای نابرابری درآمدی
شاخص پالما به ۱.۸۲، شاخص تیل به ۰.۲۵۲۴ و شاخص اتکینسون به ۰.۲۲۴۴ رسیده است. این شاخصها ابعاد مختلفی از نابرابری توزیع درآمد را در سطح کل کشور منعکس میکنند.
وضعیت مناطق شهری در ۱۴۰۱
در مناطق شهری سهم ۲۰ درصد کمهزینهترینها ۶.۵۹ درصد و سهم ۲۰ درصد پرهزینهترینها ۴۴.۹۰ درصد بوده است. نسبتهای دهکی پرهزینه به کمهزینه به ترتیب ۱۱.۲۳، ۶.۸۲ و ۳.۸۰ ثبت شدهاند. شاخص پالما در شهرها ۱.۶۵، شاخص تیل ۰.۲۲۹۲ و شاخص اتکینسون ۰.۲۰۳۸ محاسبه شده است.
وضعیت مناطق روستایی در ۱۴۰۱
در مناطق روستایی سهم ۲۰ درصد کمهزینهترینها ۶.۸۹ درصد و سهم ۲۰ درصد پرهزینهترینها ۴۴.۶۱ درصد بوده است. نسبتهای مربوطه به ترتیب ۱۰.۵۵، ۶.۴۷ و ۳.۷۰ است. شاخص پالما در روستاها ۱.۶۲، شاخص تیل ۰.۲۲۳۹ و شاخص اتکینسون ۰.۱۹۷۰ ثبت شده است.
افزایندههای استانها
در سال ۱۴۰۱ کمترین ضریب جینی مناطق شهری مربوط به استان کرمان با ۰.۲۷۰۰ و بیشترین آن مربوط به سیستان و بلوچستان با ۰.۴۶۴۷ مشاهده شده است. در مناطق روستایی کمترین ضریب جینی در استان ایلام با ۰.۲۳۵۴ و بیشترین در استان همدان با ۰.۳۹۱۳ ثبت شده است.
ضریب جینی معیاری است برای سنجش پراکندگی درآمد یا ثروت در میان افراد یک جامعه. این ضریب بین صفر و یک متغیر است که صفر برابری کامل و یک حداکثر نابرابری را نشان میدهد. بالا بودن این شاخص معمولا مؤید وجود اختلاف طبقاتی و نابرابری درآمدی عمیق در یک کشور است.





