فیزیکدان برجسته اسکاتلندی پیتر هیگز، خالق نظریه بوزون هیگز که به ذره خدا شهرت دارد، درگذشت. او با ارائه مکانیزمی برای توضیح نحوه کسب جرم توسط ذرات بنیادی، پایه‌های مدل استاندارد فیزیک ذرات را تثبیت کرد.

کشف تاریخی بوزون هیگز

نظریه پیشگامانه هیگز در سال ۱۹۶۴ ارائه شد و نشان داد که چگونه یک می‌دان کوانتومی می‌تواند به ذرات جرم بدهد. این پیش‌بینی پس از دهه‌ها در سال ۲۰۱۲ توسط آزمایش‌های اطلس و سی‌ام‌اس در برخوردکننده هادرونی بزرگ (LHC) در سرن، ژنو، به صورت تجربی تأیید گردید.

به دلیل این دستاورد، پیتر هیگز در سال ۲۰۱۳ جایزه نوبل فیزیک را به همراه فرا‌نسوا انگلرت، فیزیکدان بلژیکی که به طور مستقل روی همین مکانیزم کار کرده بود، دریافت کرد.

واکنش‌های جامعه علمی

پروفسور پیتر ماتیسون، رئیس دانشگاه ادینبرو که هیگز بخش عمده‌ای از زندگی حرفه‌ای خود را در آنجا سپری کرده بود، او را دانش‌مندی با توانایی و تخیل بی‌نظیر توصیف کرد که درک ما از جهان را غنی ساخته است. دانشگاه ادینبرو در سال ۲۰۱۲ مرکز هیگز برای فیزیک نظری را به افتخار او تاسیس کرده بود.

فابیولا جیانوتی، مدیرکل سرن و رهبر سابق آزمایش اطلس، پیتر هیگز را نه تنها یک فیزیکدان برجسته بلکه فردی با فروتنی کمیاب، معلمی بزرگ و کسی که فیزیک را به زبان ساده و عمیق بیان می‌کرد خواند. جیانوتی افزود بخش مهمی از تاریخ و دستاورد‌های سرن به نام او گره خورده است.

جان باترورث، از اعضای آزمایش اطلس، نیز هیگز را قهرمانی برای جامعه فیزیک ذرات دانست و تأکید کرد که کار پیشگامانه او الهام‌بخش هزاران دانشمند بوده و می‌راثش برای نسل‌های آینده باقی خواهد ماند.

زندگی شخصی

پیتر هیگز در نیوکاسل به دنیا آمد. او دو پسر به نام‌های کریس و جان و دو نوه داشت. همسرش جودی، مدرس زبان‌شناسی، که از او جدا شده بود، در سال ۲۰۰۸ درگذشت.