دو پتل، بازیگر بریتانیایی هندی‌تبار که سال‌ها پیش با نقش در فیلم زاغه‌نشین می‌لیونر شهرت یافت، در ۳۳ سالگی نخستین فیلم خود در مقام کارگردان را روی پرده بزرگ عرضه کرده است. مرد می‌مونی اثری است پر از اکشن، خون و خشونت که تماشاگر را به قلب شب‌های شهر فاسدی می‌برد و درونی کلوپ‌های شبانه و باشگاه‌های مبارزه‌ی زیرزمینی را به نمایش می‌گذارد.

داستانی ریشه در اسطوره و انتقام

روایت فیلم از زندگی یک کودک و مادرش در روستای کوچک جنگلی آغاز می‌شود. مادر برای فرزندش قصه‌هایی از هانومان، اسطوره‌ی هندویی که شبیه به می‌مون است، می‌سراید و زندگی آرام و شاد است. اما یک مرشد معنوی هندو به نام بابا شاکتی، که طماع و حریص نیز هست، چشمان خود را بر زمین‌های آن بخش از جنگل دوخته است.

بابا شاکتی مردی با نفوذ و ثروتمند است. او به رئیس پلیس فاسد شهر یاتانا دستور می‌دهد روستای جنگلی را به آتش بکشد تا بتواند زمین‌ها را تصاحب کند. این واقعه منجر به مرگ مادر پسرک و تعداد زیادی از ساکنان روستا می‌شود.

سفر از روستا به شهر و ورود به دنیای زیرزمینی

سال‌ها بعد پسرک جوان شده و در شهر به مبارزات غیر‌قانونی برای کسب پول روی می‌آورد. او با نقاب می‌مون مبارزه می‌کند و هدف نهایی‌اش نفوذ به دنیای ثروتمندان شهر است تا به بابا شاکتی نزدیک شود و انتقام خود را بگیرد.

الهام‌گرفته از سینمای جهانی و لایه‌های انتقادی

خود دو پتل این فیلم را الهام‌گرفته از آثار بروس لی، سینمای انتقمی کره جنوبی، اسطوره‌های هندی و حتی سینمای اندونزی توصیف می‌کند. لایه‌ای محسوس و بارز از انتقاد سیاسی و اجتماعی نیز در بافت فیلم وجود دارد.

نکته‌ی مهم این است که تمام این جنبه‌های گوناگون در روایتی کاملا یکپارچه، گیرا و می‌خکوب‌کننده با هم ترکیب شده‌اند. صحنه‌های اکشن خون را در رگ‌های مخاطب به جریان می‌اندازند و زرق‌وبرق صحنه‌های کلوپ‌های شبانه چشم را خیره می‌کند.

نه صرفا یک فیلم هندی، بلکه جان ویک در بستر هندی

با اینکه داستان و مکان فیلم کاملا هندی است، اما مرد می‌مونی در نهایت یک فیلم هندی معمولی نیست. این اثر دقیقا همان‌چه است که می‌توان گفت جان ویک در یک بستر هندی که با عمق و معنای بیش‌تری از اصل خود اتفاق می‌افتد.