تیم تحقیقاتی دانشگاه شرق لندن در حال بررسی نحوه معیوب شدن سلول‌های قلب با افزایش سن است. پراشانت جی روچایا، دانشمند قلب و عروق این دانشگاه، بیان کرد یکی از چالش‌های اصلی در مورد قلب، ظرفیت پایین باززایی یا احیای مجدد سلولی است. نرخ تحول و تبدیل قلب در حد یک درصد است و وقتی به هشتاد سالگی می‌رسیم، این نرخ تا نصف کاهش می‌یابد.
او افزود به همین دلیل تلاش برای یافتن راهی جهت حفظ سلول‌های قلبی که تا به حال صدمه ندیده‌اند، اهمیت زیادی دارد؛ زیرا پس از صدمه دیدن، برگرداندن این روند بسیار دشوار است. قلب‌های رشد‌یافته در آزمایشگاه که اندام‌سا نامیده می‌شوند، از سلول‌های بنیادی انسان ساخته شده و پس از بیست و هشت روز از بین می‌روند.
امید وجود دارد که بتوان نرم‌افزاری هوش مصنوعی توسعه داد که بتواند نحوه انقباض و باز شدن قلب را با جزئیات بالا در تصاویر سونوگرافی یا ام‌آر‌آی شناسایی کند. محققان در تلاش تازه‌ای تصمیم گرفته‌اند کارکرد پمپاژ قلب را پیگیری کرده و الگو‌های و شدت آن را اندازه‌گیری کنند.
بخش زیادی از تمرکز‌های مربوط به نارسایی قلب بر بیماری عروق کرونری متمرکز بوده که عامل اصلی حمله قلبی است. هرچند مداخلات فعلی به بیماران اجازه می‌دهد عمر طولانی‌تری داشته باشند، اما کارشناسان می‌گویند این بیماران در نهایت دچار نارسایی قلبی می‌شوند.
اگر محققان بتوانند روش‌های برداشتن سلول‌های قلبی را بررسی کنند، می‌توانند راهی برای ادامه کارکرد قلب بیابند. این تیم در حال گسترش هوش مصنوعی برای ردیابی و شناسایی سلول‌های پیر قلب است. امیدوارند بتوانند بیمارانی را شناسایی کنند که از دارو‌های طراحی‌شده برای از بین بردن سلول‌های زیان‌آور قدیمی سود می‌برند. در حال حاضر این تیم آزمایش‌هایی با این دارو‌ها روی سلول‌های قلبی رشد‌یافته در آزمایشگاه انجام می‌دهد.
