تحلیل تازهای بر روی دادههای بیش از دو هزار و هفتصد بیمار نشان میدهد که مراقبت روزانه از بهداشت دهان و دندان میتواند بیماران بستری را در برابر ابتلا به ذاتالریه بیمارستانی در امان نگه دارد.
سلینا ارنزلر و مایکل کلمپاس، دو اپیدمیولوژیست متخصص بیماریهای عفونی در بیمارستان زنان و بریگهام بوستون، نتایج پانزده کارآزمایی بالینی را مرور کردند که در آنها شرکتکنندگان چندین بار در روز دندانهای خود را مسواک میزدند یا از دهانشویههای ضدعفونیکننده استفاده میکردند.
تحلیل دادههای دو هزار و هفتصد و هشتاد و شش بیمار در این مطالعات نشان داد که نرخ ابتلا به ذاتالریه بیمارستانی در افرادی که به صورت تصادفی به مسواک زدن روزانه یا مکررتر اختصاص یافته بودند، به طور معناداری پایینتر است.
ذاتالریه اکتسابی بیمارستانی یک عفونت ریه شایع و مرگبار است که میتواند وضعیت بیماران را وخیمتر کند. بر اساس مطالعات جهانی، شیوع این عفونت از یک در پنجاه تا یک در دویست بستری متغیر است و بین پنج تا ده درصد بیماران در طول بستری دچار عفونتهای مختلف میشوند.
پژوهشگران تأکید کردند که اگرچه مراقبت از دهان معمولا به صورت ضدعفونیکننده برای بیماران ارائه میشود، اما باکتریها میتوانند در زیسترشتهها پنهان بمانند و باعث عفونت شوند. کلمپاس بیان کرد در پزشکی پیشگیرانه بیمارستانی به ندرت مداخلهای یافت میشود که هم موثر و هم ارزان باشد؛ مسواک زدن دندانها میتواند تفاوت بزرگی ایجاد کند.
نتایج نشان داد مسواک زدن به طور قابل توجهی موارد ذاتالریه را در بیماران تحت دستگاه تنفس مصنوعی کاهش داده است که اکثریت موارد مطالعه را تشکیل میدادند. این کاهش معادل یک مورد پیشگیری شده از ذاتالریه برای هر دوازده بیمار مسواکزن بود.
بیماران بستری در واحدهای مراقبتهای ویژه که دندانهایشان روزانه مسواک زده میشد، با مدت بستری کوتاهتر و نیاز کمتر به پشتیبانی تنفسی روبرو بودند. مسواک زدن سه بار یا بیشتر در روز مزایای بیشتری نسبت به دو بار در روز داشت.
کلمپاس بر ضرورت اجرای پروتکلهای بهداشت دهان و دندان شامل مسواک زدن برای بیماران بستری، به ویژه آنهایی که از دستگاه تنفس مصنوعی استفاده میکنند و به کمک پرستاران نیاز دارند، تأکید کرد.
روپاک داتا، اپیدمیولوژیست بیمارستانی در دانشکده پزشکی ییل که در این پژوهش شرکت نکرده، این تحلیل را دادههای قانعکنندهای توصیف کرد که مسواک زدن روتین را به عنوان بخشی الزامی از مراقبتهای استاندارد در بیماران تحت تنفس مکانیکی تأیید میکند.
با این حال، تأثیر معناداری در بیماران غیرمتصل به دستگاه تنفس مصنوعی مشاهده نشد که میتواند ناشی از تعداد محدود مطالعات در این گروه باشد. مطالعهای بزرگ در دویست و هشتاد و چهار بیمارستان ایالات متحده نشان داد که ذاتالریه بیمارستانی در غیرمتصلها به نسبت یک در دویست بستری رخ میدهد و یک از هر پنج نفر از این بیماران در بیمارستان فوت میکند.
این مطالعه در مجله جاما اینترنال مدیسین منتشر شده است.





