دانشمندان در جستجوی مکانیزم‌های پیری سلولی، به مطالعه کرم‌های کوچک سی‌الگانس پرداخته‌اند تا روند کهنسالی را بهتر درک کنند. این پژوهش در مجله آجینگ منتشر شده است.
تأثیر داکسی‌سایکلین بر طول عمر کرم‌ها
محققان در اولین فاز آزمایش‌ها از آنتی‌بیوتیک داکسی‌سایکلین استفاده کردند. نتایج نشان داد که کرم‌های تحت درمان با دوز پایین این دارو، ۷۲.۸ درصد عمر طولانی‌تری نسبت به گروه شاهد داشتند. کرم‌های گروه شاهد حدود ۱۱ روز زنده ماندند، در حالی که کرم‌های دریافت‌کننده دوز پایین داکسی‌سایکلین تا ۱۹ روز و کرم‌های دریافت‌کننده دوز بالا تا ۱۸ روز عمر کردند.
تیم پژوهش با استفاده از نوع خاصی از نور، می‌زان رنگدانه لیپوفوسین را که با افزایش سن در کرم‌ها افزایش می‌یابد، اندازه‌گیری کرد. پس از درمان با داکسی‌سایکلین در روز ۱۳، دوز پایین دارو لیپوفوسین را نزدیک به ۵۰ درصد و دوز بالا آن را نزدیک به ۹۰ درصد کاهش داد.
آزمایش با آزی‌ترومایسین
در سری دوم آزمایش‌ها، محققان از آزی‌ترومایسین استفاده کردند. نتایج نشان داد که کرم‌های تحت درمان با دوز پایین این آنتی‌بیوتیک، ۵۰ درصد عمر طولانی‌تری داشتند، در حالی که دوز بالا باعث افزایش ۱۷ درصدی طول عمر شد. کرم‌های گروه شاهد حدود ۱۲ روز زنده ماندند، در حالی که کرم‌های درمان‌شده با دوز پایین آزی‌ترومایسین تا ۱۸ روز و کرم‌های دریافت‌کننده دوز بالا تا ۱۴ روز عمر کردند.
محققان در پایان مطالعه بیان کردند که نتایج این پژوهش نظریه نقش حیاتی می‌توکندری‌ها در فرآیند پیری را تایید می‌کند، هرچند که این موضوع همچنان مورد بحث و گفت‌وگوی علمی است.
