هیدروژل نوین برای ترمیم رگهای خونی مغز پس از سکته؛ پیشرفت درمانی محققان کرهای, محققان کره جنوبی با بهرهگیری از یک هیدروژل مخصوص که قادر است مولکولهای درمانی را مستقیماً در محل آسیب تزریق کند، روشی نوین برای ترمیم مجدد رگهای خونی مغز پس از وقوع سکته ابداع کردهاند.\چالشهای درمان سکته ایسکمیکبه گزارش ادونسد ساینس نیوز، سکته مغزی ایسکمیک ناشی از انسداد ناگهانی جریان خون به مغز، دومین عامل مرگومیر در جهان در سال ۲۰۱۹ بوده و ۱۱.۶ درصد از مجموع وفیات را به خود اختصاص داشته است.

این نوع سکته با قطع تامین اکسیژن و مواد مغذی، بافت مغزی را دچار آسیب جدی میکند.سونگگو یانگ، محقق دانشگاه ملی اینچئون و رئیس تیم پژوهش، بیان میکند درمانهای رایج امروزه تمرکز اصلی خود را بر رفع انسداد با استفاده از دارو یا ابزارهای تهاجمی مانند استنت و کاتتر گذاشتهاند.

با این حال، این روشها هیچ اثری در ترمیم رگهای خونی تخریبشده یا بافت آسیبدیده ندارند و ناحیه آسیبپذیر را در برابر اختلال مجدد جریان خون و خطر تکرار سکته قرار میدهند. او تأکید میکند که کلید درمان موثر، ترمیم بافت عروقی است.\نقش فاکتورهای رگزایی و موانع انتقالفرآیند شکلگیری رگهای خونی جدید یا رگزایی، با استفاده از مولکولهایی به نام فاکتورهای رگزایی (شامل فاکتورهای رشد و سیگنالهای بیولوژیکی دیگر) میتواند تسریع یابد.

با وجود پتانسیل درمانی بالا، انتقال موثر این مولکولها به مغز چالش بزرگی است. یانگ توضیح میدهد مغز از یک سد خونی-مغزی برخوردار است که مانع نفوذ داروها شده و اگرچه از عفونت محافظت میکند، اما مسیر داروهای نجاتبخش را نیز مسدود میسازد.تزریق مستقیم میتواند این مانع را دور بزند، اما آنزیمهای مغزی داروها را به سرعت تجزیه و بیاثر میکنند.

بنابراین، محققان به دنبال یک حامل بودند که هم مانع سد خونی را عبور کند و هم دارو را تا زمان اثرگذاری محافظت نماید.\هیدروژل؛ حامل هوشمند و زیستسازگارهیدروژلها پلیمرهایی با زنجیرههای مولکولی طولانی هستند که به دلیل عدم تحریک سیستم ایمنی، زیستتخریبپذیری و قابلیت بارگذاری مولکولهای فعال بیولوژیکی، در کاربردهای پزشکی روزافزون مورد توجه قرار گرفتهاند.به گفته یانگ، وقتی دارو با واسطه هیدروژل تحویل داده میشود، این ماده مانند یک حامل محافظ عمل میکند.

دارو به آرامی و به صورت کنترلشده از هیدروژل رها شده و تا زمان تجزیه کامل، از تخریب إنزیمی مصون میماند. این مکانیسم انتشار پایدار، نیازی به تزریقهای مکرر را از بین برده و فرآیند ترمیم رگهای خونی را به شدت تسهیل میکند.\نتایج این پژوهش پیشگام در مجله معتبر منتشر شده است.