محققان در نبرد با تغییرات آب‌وهوا به یک متحد غیر‌منتظره در آب‌های اقیانوس‌ها رسیده‌اند ویروس‌ها. اگرچه این موجودات ریز باعث بیماری نمی‌شوند، اما توانایی دارند جذب کربن را در فرآیندی که برای کاهش دی‌اکسید کربن در جو ضروری است، به شدت تغییر دهند. کربن محرک اصلی گرمایش جهانی است.
گروه‌ی از متخصصان زیست‌شناسی دریایی و علوم آب‌وهوا از دانشگاه ایالتی اوه‌ایو چندین ویروس اقیانوسی را شناسایی کرده و ژنوم آن‌ها را برای بررسی توانایی دزدیدن سلول‌هایی که کربن را در دریا پردازش می‌کنند، تحلیل کرده‌اند. متیو سالیوان، استاد می‌کروبیولوژی و مدیر مرکز علوم می‌کروبیوم در این دانشگاه، در بیانیه‌ای با اشاره به ۱۲۸ مسیر متابولیک موجود در ژنوم ویروس‌های اقیانوسی، اظهار کرد از این تعداد زیاد شوکه شدم.
مبارزه با تغییرات آب‌وهوا
تحقیقات این گروه نشان می‌دهد که وقتی این ویروس‌ها ارگانیسم‌های دریایی خاصی را می‌کنند، می‌توانند ظرفیت اقیانوس برای جدا‌سازی کربن از هوا را افزایش دهند. این بدان معناست که اقیانوس می‌تواند به یک مخزن کربن بالقوه تبدیل شود و انتقال دی‌اکسید کربن از جو به اعماق اقیانوس را تسریع کند و در نتیجه با تغییرات آب‌وهوا جهانی مبارسه نماید.
سالیوان تأکید کرد اقیانوس‌ها کربن را جذب می‌کنند و ما را در برابر تغییرات آب‌وهوا محافظت می‌کنند. دی‌اکسید کربن گاز جذب شده و تبدیل آن به کربن آلی توسط می‌کروب‌ها انجام می‌شود. آنچه اکنون می‌بینیم این است که ویروس‌ها مهم‌ترین واکنش‌ها را در این متابولیسم‌های جامعه می‌کروبی هدف قرار خواهند داد. این یعنی می‌توانیم بررسی کنیم کدام ویروس‌ها می‌توانند برای تبدیل کربن به شکل مطلوب استفاده شوند.
در سال ۲۰۱۶، گروه‌ی از کنسرسیوم اقیانوس‌های تارا که یک مطالعه جهانی سه‌ساله درباره تأثیر تغییرات آب‌وهوا بود و سالیوان در آن به عنوان هماهنگ‌کننده ویروس خدمت کرده بود، رابطه بین غرق شدن کربن در اقیانوس‌ها و وجود ویروس‌ها را کشف کرد. ویروس‌ها به عنوان بازیگران کلیدی در تسهیل فرآیند غرق شدن شناسایی شدند. تحلیل مبتنی بر هوش مصنوعی برای شناسایی ویروس‌های خاص برای مطالعه بیشتر، که ویروس‌های وی‌آی‌پی (VIP) نامیده می‌شوند، امکان‌پذیر شد که به نظر تیم می‌توانند به عنوان سیستم‌های مدل‌سازی برای مهندسی زمین‌اقیانوس عمل کنند.
ویروس‌ها به عنوان عوامل تحول
پیامد‌های این تحقیق فرا‌تر از اقیانوس‌ها است، زیرا دانشمندان امکان استفاده از ویروس‌ها را برای مهندسی می‌کروبیوم‌ها در محیط‌های گوناگون بررسی می‌کنند. آزمایشگاه پروفسور سالیوان دروس آموخته شده از مطالعات اقیانوسی را در محیط‌های انسانی به کار می‌برد و هدف آن مهندسی می‌کروبیوم‌ها برای اهدافی همانند پشتیبانی از بهبود صدمه نخاعی، بهبود نتایج برای نوزادان متولد شده از مادران مبتلا به ویروس ایچ‌آی‌وی (HIV) و مبارزه با عفونت در زخم‌های سوختگی است.
