مطالعه ۹۰ ساله هاروارد کلید خوشبختی طولانیمدت در روابط باکیفیت نه ثروت, طویلترین پژوهش علمی تاریخ در زمینه خوشبختی انسان، که نزدیک به نود سال از آغاز آن میگذرد، نتایجی شگفتانگیز و در عین حال ساده ارائه کرده است.
این مطالعه که با حمایت موسسه دانشدوست ادامه دارد، نشان میدهد که ثروت، مقام شغلی یا شهرت، پیشبینیکنندگان اصلی یک زندگی رضایتبخش نیستند.\ریشههای یک پژوهش تاریخیمطالعه توسعه بزرگسالان هاروارد در سال ۱۹۳۸ با دو پروژه موازی آغاز شد. نخستین طرح، با حمایت بنیاد ویلیام تی. گرانت و رهبری دکتر جورج وایلانت، بر روی ۲۶۸ دانشجوی مرد دانشگاه هاروارد تمرکز داشت.
دومین طرح، معروف به مطالعه گلوک، ۴۵۶ مرد از محلههای فقیرنشین بوستون را تحت نظر داشت. هدف هر دو، ردیابی تأثیر عوامل مختلف بر سلامت و خوشبختی در طول عمر بود.\از نوجوانی تا ریاستجمهوریدر میان شرکتکنندگان اولیه، چهرههایی چون جان اف. کندی که بعداً رئیسجمهور ایالات متحده شد، و بن برادلی، روزنامهنگار مشهور، حضور داشتند.
در دهههای اخیر، تیم پژوهش به رهبری دکتر رابرت والدینگر و دکتر مارک شولتز، تمرکز را بر نسل دوم شرکتکنندگان گسترش داده و نتایج را در کتاب زندگی خوب تدوین کردهاند.\تنهایی خطر بیصدای سلامتدکتر والدینگر تأکید میکند که کیفیت روابط اجتماعی، تأثیر عمیقتری بر سلامت جسمی و روانی دارد تا مراقبت از بدن. تحقیقات نشان میدهد انزوا میتواند به اندازه سیگار کشیدن یا چاقی، عمر را کاهش دهد.
در دوران کرونا، این یافتنها با شدت بیشتری آشکار شد و سازمان جهانی بهداشت، تنهایی را یک اولویت بهداشت عمومی جهانی اعلام کرد.\کیفیت بر کمیت چیره میشودخوشبختی نیازمند داشتن صدها دوست نیست. والدینگر توضیح میدهد افراد درونگرا با یک یا دو رابطه عمیق و مطمئن، میتوانند کاملاً سالم و خوشبخت باشند. ازدواج خوشبخت با کاهش خطر زوال عقل در پیری همراه است، اما رابطهای پر از تنش، این مزایا را از بین میبرد.
در عصر دیجیتال، اگرچه تعداد آشنایان افزایش یافته، اما عمق ارتباطات اغلب کاسته شده است.\مکانیزم توانمندی روابطچرا روابط خوب حیاتی هستند؟ نظریه غالب بر این است که تعامل اجتماعی، بافر عاطفی در برابر استرسهای روزمره فراهم میکند. گفتگو با شریک زندگی یا دوست صمیمی پس از یک روز سخت، سیستم عصبی را آرام میکند و تعادل را بازیابی میکند.
این پشتیبانی احساسی، پایهای است برای مقابله با چالشهای عمر.\پایههای دیگر یک زندگی خوبعلاوه بر روابط، مطالعه چهار عامل سبک زندگی را به عنوان پیشبینیکنندگان قدرتمند سلامت درازمدت شناسایی کرده پرهیز از سیگار و الکل، فعالیت بدنی منظم، و مراقبتهای پیشگیرانه پزشکی.
این عواملی هستند که در کنترل ما قرار دارند و مستقیماً بر کیفیت سالهای پایانی زندگی اثر میگذارند.\نتیجهگیری نهایی والدینگر در سخنرانی تِد، خلاصهی تمام دادههای نود ساله است افراد بهترین حالت را داشتند که در روابطشان سرمایهگذاری کردند. این سرمایهگذاری، بازدهی مطمئنترین و پایدارترین را برای یک عمر پرمعنی دارد.
