شروین رمضانی تیم ملی فوتبال ایران با سرمربی ایرانی امیر قلعهنویی در جام ملتهای آسیا نتوانست به نتیجه مطلوب برسد و رویای روبرو شدن با قطر در نیمه نهایی برباد رفت. با وجود این، قرارداد قلعهنویی بر اساس بندهای قراردادی تا پایانجام جهانی ۲۰۲۶ تمدید شده که اتفاقی شگفتانگیز در فوتبال ایران محسوب میشود.
در این یادداشت سه دلیل اصلی برای عدم ادامه همکاری تیم ملی با قلعهنویی بررسی میشود.
اول خبری از تاکتیک خاص نبوده است
هرچند قلعهنویی و دستیارانش از کارکرد خود دفاع کنند و از شباهتهای تاکتیک ایران با منچسترسیتی پپ گواردیولا سخن بگویند، اما حقیقت قابل انکار نیست. تیم ملی در جام ملتها نوسانات زیادی داشت و قطعا خبری از تاکتیک منسجم و خاصی نبوده است.
تغییرات گاه شگفتانگیز در ترکیب تیم، تعویضهای عجیب در طول مسابقات، قفل شدن بازی در برابر هنگکنگ، ناامید شدن در برابر سوریه و ناکامی ساده در برابر قطر از جمله مواردی هستند که نشان میدهد تیم ملی در لحظات حساس با قلعهنویی نمیتواند امیدوارکننده باشد.
تاکتیک اصلی تیم ملی در قطر، حمله به امید خلاقیت فردی بازیکنان بود. سپس روش بازی مستقیم و ارسال توپ به پشت دفاع رقیبان جایگزین شد. این روش در بازی با ژاپن جواب داد، اما در سایر مسابقات خبری از معجزهای نبود.
اکنون فکر کنید وقتی کار در برابر تیمهایی مانند هنگکنگ و سوریه گره میخورد، در مواجهه با تیمهای قدرتمند اروپایی و آمریکایی چه بر سر تیم ملی خواهد آمد؟
دوم ناتوانی در پوستاندازی
تیم ملی میانگین سنی بالایی دارد و اگرچه قلعهنویی ادعا کرده که میتواند خون تازه به این تیم تزریق کند، اما مرور انتخابهای او در جام ملتهای قطر نشان میدهد که قلعهنویی فردی پوستانداز نیست. در تیمهای باشگاهی نیز این مربی در حداقل یک دهه اخیر خبری از پوستاندازی نبوده است.
قلعهنویی در این جام باز هم به بازیکنان مانند امید ابراهیمی و کریم انصاریفرد اعتماد کرد و ترجیح داد حتی برای چند دقیقه هم به جوانان فوتبال ایران فرصت ندهد. در این صورت چگونه میتوان به جملات او درباره پوستاندازی و تزریق خون تازه اعتماد کرد؟
سوم بازیکنان بزرگ مربی بزرگ میخواهند
اکثریت بازیکنان حاضر در تیم ملی یا لژیونر هستند یا بودهاند. آنها در باشگاههایی بسیار بزرگتر از ایران بازی کردهاند و با مربیانی سطح بالاتر از مربیان داخلی کار کردهاند. این بازیکنان با کولهباری از توانایی، برای آخرین تورنمانی که قرار است پیراهن تیم ملی را بپوشند، نیازمند یک مربی بزرگ هستند که قبولیت داشته باشد.
حقیقت این است که اگرچه قلعهنویی برای جام ملتها از سوی بازیکنان پذیرفته شد، اما بعید نیست پس از ناکامی در این تورنمنت، برای رقابتی بزرگ مانند جام جهانی، بازیکنان رفتاری مشابه را در پیش بگیرند.
به هر حال تیم ملی به جام جهانی صعود خواهد کرد، اما اگر رویای حضور در جمع ۱۶ تیم برتر این تورنمنت را داریم، بیتعارف با قلعهنویی غیرممکن است به آن دست یابیم.





