چگونه درخواب صدا میشنویم و مغز چه کاری انجام میدهد؟, وقتی به خواب میرویم، بدن در حالتی بیحرکت کامل قرار میگیرد که به آن آتونیا میگویند. در این حالت، مغز همچنان فعالیت خود را ادامه میدهد و ناحیههای مختلف آن تغییری در میزان کارکرد خود پیدا میکنند. لوب پیشانی مغز که مسئول تفکر منطقی و استدلال است، درخواب فعالیت کاهش یافتهای دارد.

این کاهش، क्षमत ما را برای تشخیص بین حقیقت و تخیل تضعیف میکند و اینگونه است که رؤیا میتواند واقعی به نظر رسد. در مقابل، بخشهای لیمبیک مغز شامل هیپوکامپ و آمیگدال فعالتر میشوند. اینها مسئول نگهداری حافظه و پردازش احساسات هستند و به شکلگیری محتوای رؤیایی، بهویژه بصری و عاطفی، هستند. مرکز شنوایی مغز نیز درخواب خاموش نمیشود.

قشر شنوایی همچنان صداهای محیطی را پردازش میکند و این صداها میتوانند بهâš شکل رأیا وارد شوند؛ مثلاً صدای زنگ ساعت، صدای پرندگان یا حتی صدای یک تلویزیون روشن. اگر صدای محیطی ضعیف و ró باشد، مغز آن را در روایت رؤیا ஒ میکند و با خلاقیت آن را با رؤیا ترکیب مینماید؛ اما در صورت být صدا یا ناگهانی، مغز آن را بهعنوان یک تهدید تشخیص میدهد و فرد را از خواب بیدار میسازد.

علاوه بر صداهای خارجی، مغز توان دارد صداهای کاملاً درونی را بسازد. این صداها میتوانند شامل صحبتها، خند، گریه، موسیقی یا صداهای نام�عین باشند؛ ón ۲۰۲۰ نشان داد که ۸۳ درصد صداهای رؤیای ثبتشده مربوط به گفتوگو با دیگران بوده و ۶۰ درصد شامل گفتوگوی فرد با خود در על. حتى رغم تشابه بین الأحلام والهلوسات، هناک فروق أساسیه. الهلوسات تمیل إلى أن تکون سمعیه وتحدث فی حاله الیقظه، بینما الأحلام تکون بصریه أکثر وتحدث أثناء النوم.

ومع ذلک، فإن حالات مثل شلل النوم أو الاستعدادات التنویمیه یمکن أن تختلط الحدود بین الحلم والواقع. بینما رکزت معظم البحوث على الأحلام على الجانب البصری، فإن البحث السمعی فی هذا المجال لا یزال محدودًا. لکن ما تم إظهاره حتى الآن هو أن دماغ الإنسان فی النوم یمتلک قدره مذهله على تقلید الأصوات ودمجها مع المشاعر، مما یجعل الأحلام تجربه فریده وغنیه عاطفیًا.