محققان در یک مطالعه جدید منتشرشده در مجله نیچر، مسیر عصبی مابین قلب و مغز را کشف کردهاند که میتواند علتی اصلی غش کردن یا سنکوپ باشد. این یافتنها برای اولین بار وجود رفلکس بزولد-جاریش را بهصورت مستقیم اثبات میکند و امید را برای توسعه درمانهای جدید در انسان تقویت میکند.
کشف گروهی نورونهای ناشناخته در عصب واگ
تیم تحقیقاتی با استفاده از تحلیل توالی آرنا در گانگلیون گره عصب واگ، گروهی از نورونهای حسی را شناسایی کرد که پیش از این ناشناخته بودند. این نورونها که با نام VSN شناخته میشوند، قلب را به ناحیه پسترما در ساقه مغز متصل میکنند و متمایز از شاخههای دیگر عصب واگ هستند که به ریهها یا روده متصل میشوند.
تحریک نورونها باعث غش فوری در موش میشود
دانشمندان با بهکارگیری تکنیکی جدید که ترکیبی از تصویربرداری اولتراسوند با وضوح بالا و اپتوژنتیک است، این نورونها را در موشها تحریک کردند. نتیجه فعالسازی آنها، بیحوسی تقریبا فوری موشها بود که همراه با علائمی نظیر گشاد شدن سریع مردمک چشم، چرخش چشم، کاهش ضربان قلب، فشار خون، تنفس و جریان خون مغزی رخ داد؛ علائمی که دقیقا با سنکوپ در انسان همخوانی دارد.
ناحیه پیویاس هیپوتالاموس کلید بهبود است
ثبت فعالیت هزاران نورون در مغز موشها نشان داد که در حین غش، فعالیت تمام نواحی مغز بهجز یک ناحیه خاص در هیپوتالاموس بهنام پیویاس کاهش مییابد. مهار این ناحیه باعث طولانیتر شدن دوره غش شد، در حالی که تحریک آن موشها را از حالت بیحوسی خارج کرد و حرکت مجدد را آغاز نمود. محققان معتقدند یک شبکه هماهنگ شامل نورونهای کشفشده و ناحیه پیویاس، غش کردن و بهبود سریع پس از آن را تنظیم میکند.
امید جدید برای درمان سنکوپ قلبی
وینیت آگوستین، عصبشناس دانشگاه کالیفرنیا و از نویسندگان مطالعه، بیان کرد کاهش جریان خون در غش کردن حقیقت دارد اما مدارهای اختصاصی مغز این موضوع را دستکاری میکنند. کالیانام شیوکومار، متخصص قلب در همان دانشگاه نیز افزود مطالعه این مسیرها میتواند الهامبخش رویکردهای درمانی جدیدی برای علت سنکوپ قلبی باشد. این کشف نشان میدهد که غش کردن فراتر از یک کاهش ساده جریان خون، فرآیندی است که توسط مدارهای عصبی خاص کنترل میشود.





