کارشناس اقتصادی کامران ندری در مورد توافقات گروه بریکس برای راه‌اندازی سیستم پرداخت خارج از شبکه سوییفت اظهار کرد این موضوع جدیدی نیست و تا کنون نیز پرداخت‌ها و انتقالات مالی ایران خارج از سوییفت انجام می‌شده است.
او افزود اگر معامله‌ها را به کشور‌های عضو بریکس یا شرکت‌های چینی محدود کنیم، مشکلی در تسویه حساب‌ها وجود ندارد، اما باید دقت کرد که خود را تنها به چند کشور محدود کرده‌ایم.
ندری تأکید کرد اظهار نظر رییس کل بانک مرکزی درباره عدم داشتن هیچ خریدوفروش و مبادله مالی با غرب، افتخاری نیست. اعلام صریح محدودیت ارتباطات تجاری کشور تنها به چند سرزمین، نوشته‌ای قابل اعتزاز نیست، چرا که جهان در این تعداد محدود کشور ختم نمی‌شود.
این کارشناس اقتصادی گفت تکنولوژی، منابع ارزان‌قیمت و دانش فنی در سایر کشور‌ها وجود دارد. اگر بخواهیم به این امکانات دسترسی پیدا کنیم، چه گزینه‌ای داریم؟ وقتی ارتباط با این کشور‌ها قطع است، نمی‌توان انتظار رشد اقتصادی داشت و در این تعاملات محدود، رشد اقتصادی محقق نمی‌شود.
او ادامه داد رشد اقتصادی زمانی به وجود می‌آید که بتوان از ارزان‌ترین منابع جهان بهره برد. اگر به جستجوی رشد اقتصادی هستیم، باید با تمام جهان ارتباط برقرار کنیم.
ندری با اشاره به اینکه می‌توان ارتباطات را به چند کشور محدود کرد اما هزینه‌ها را افزایش می‌دهد، اظهار داشت در حالی که می‌توانیم منابع ارزان‌تری از کشور دیگر بخریم، در شرایط فعلی تنها امکان خرید از چین و هند را داریم و راهی جز این نداریم.
این کارشناس اقتصادی تصریح کرد در تجارت با چین نیز محدودیت‌هایی داریم، زیرا شرکت‌های چینی با شرکت‌های آمریکایی همکاری دارند و این مراودات در قالب سوییفت است و خارج از سوییفت معاملاتی ندارند. از این رو، شرکت‌های چینی در خریدوفروش با ایران داخل نمی‌شوند و در معاملات با چین هم محدودیت‌هایی وجود دارد. مگر اینکه یک خط مبادله مستقیم برای ارتباط با ایران تشکیل شود که ایران برای راه‌اندازی آن متحمل هزینه‌های جداگانه می‌شود. امروز چین نفت ایران را ارزان می‌خرد و کالاهای چینی را گران به ایران می‌فروشد.
او گفت مسئولان نمی‌خواهند بپذیرند که اقتصاد زمانی رشد می‌کند که بتوانیم با تمام جهان ارتباط داشته باشیم و از منابع و امکانات با کیفیت و ارزان جهان به نفع مردم و تولیدکنندگان بهره ببریم، اما اکنون ایران تمام کالا‌ها و خدمات را از جهان گران‌تر تهیه می‌کند و حتی انتقال پول را نیز گران انجام می‌دهد.
ندری افزود شبکه‌ای تحت عنوان سوییفت راه‌اندازی شده و تمام کشور‌ها با سهمی متفاوت عضو آن هستند، اما ایران می‌خواهد سیستمی مشابه سوییفت را برای ارتباط با هر بلوکی از نو تشکیل دهد. آیا این کار منطقی است؟ این کار غیر‌ممکن نیست، اما هزینه‌های کشور را افزایش می‌دهد. تمام این هزینه‌های مازاد ناشی از دشمنی کور با برخی کشور‌ها است و جهان تا آنجا که منافع آن‌ها اقتضا کند با ایران همکاری می‌کند، اما جایی که برای آن صرفه اقتصادی نداشته باشد، کاری نخواهد کرد.
