دانشمندان پیش از این معتقد بودند سیستم ایمنی نوزادان نسخه‌ای نابالغ از سیستم ایمنی بزرگسالان محسوب می‌شود، اما تحقیقات جدید دانشگاه کورنل نشان می‌دهد سلول‌های نوزادان در مبارزه با عفونت‌های متنوع عملکرد بهتری نسبت به بزرگسالان دارند.
این یافته‌ها که از سایت مدیکال‌اکسپرس نقل شده، دلیل تفاوت پاسخ نوزادان و بزرگسالان در برابر عفونت‌ها را روشن می‌کند و راه را برای کنترل حرکتی سلول‌های در کاربرد‌های درمانی باز می‌گذارد.
مقاله‌ای به رهبری برایان راد، دانشیار می‌کروبیولوژی و ایمونولوژی، و اندرو گریمسون، استاد زیست‌شناسی مولکولی و ژنتیک، در تاریخ ۲۳ فوریه در مجله ساینس ایمونولوژی منتشر شده است.
سلول‌های بالغ در شناسایی آنتی‌ژن‌ها، ایجاد حافظه ایمنی و پاسخ به عفونت‌های مکرر از سلول‌های نوزاد بهتر عمل می‌کنند، اما همه‌گیری کووید-۱۹ نشان داد نوزادان در برابر بیماری مقاوم‌تر از پیش‌بینی‌ها هستند و این باور سنتی را زیر سوال برد.
راد و گریمسون کشف کردند که سلول‌های نوزاد کمبودی ندارند، بلکه در بازوی ذاتی سیستم ایمنی فعال می‌شوند. در حالی که سلول‌های بزرگسالان از ایمنی تطبیقی استفاده می‌کنند و می‌کروب‌های خاص را شناسایی کرده تا در مواج‌هات بعدی با آن‌ها مبارزه کنند، سلول‌های نوزاد توسط پروتئین‌های ایمنی ذاتی تحریک شده و محافظت سریع و غیر‌اختصاصی در برابر می‌کروب‌هایی که بدن هرگز با آن‌ها روبرو نشده، فراهم می‌آورند.
راد بیان می‌کند مقاله ما نشان می‌دهد سلول‌های نوزادان صدمه‌دیده نیستند، بلکه عملکرد متفاوتی با سلول‌های بزرگسالان دارند و این تفاوت‌ها منعکس‌کننده نوع عملکردی است که برای می‌زبان در مراحل مختلف زندگی سودمند واقع می‌شود.
سلول‌های نوزادان می‌توانند در بازوی ذاتی سیستم ایمنی مشارکت کنند و قادرند در مراحل اولیه عفونت و در برابر طیف گسترده‌ای از باک‌تری‌ها، انگل‌ها و ویروس‌های ناشناخته پاسخ دهند، کاری که اکثر سلول‌های بالغ نمی‌توانند انجام دهند.
او می‌افزاید سلول‌های نوزادان در محافظت در برابر عفونت‌های مکرر به اندازه سلول‌های بزرگسالان کارآمد نیستند، اما در واقع توانایی افزایش‌یافته‌ای برای حفاظت از می‌زبان در برابر مراحل اولیه عفونت‌های اولیه دارند. بنابراین نمی‌توان گفت یکی بهتر از دیگری است، تنها عملکرد‌های متفاوتی دارند.
راد در ادامه تحقیقات خود، قصد مطالعه سلول‌های نوزادی را دارد که تا بزرگسالی در بدن انسان باقی می‌مانند، تا بفهمد تغییرات در نسبت این سلول‌ها در بزرگسالان چگونه بر حساسیت به عفونت و پیامد‌های بیماری تأثیر می‌گذارد.
