به گزارش دانش دوست، بررسیهای جدید نشان میدهد که فاصله درآمدی میان دهک دهم و دهک اول خانوارهای شهری در سال ۱۴۰۱ در مقایسه با سال ۱۴۰۰ کاهش یافته است. این روند در های روستایی برعکس عمل کرده و شکاف در آنجا افزایش یافته است.
کارشناسان اقتصاد معتقدند که این کاهش شکاف در شهرها لزوما به معنای بهبود شرایط معیشتی فقرا نیست. تحلیلها حاکی از آن است که اصلیترین عامل این پدیده، وخیمتر شدن وضع درآمدی قشرهای ثروتمند بوده است. در یک دهه اخیر، تحریمهای اقتصادی و تورم مزمن سبب شده تا نرخ فقر روند صعودی داشته باشد.
عوامل مختلفی در تغییر نسبت درآمد دهک دهم به دهک اول موثر بودهاند. کاهش نرخ تورم در برخی بازهها و تحولات سیاسی مانند خروج آمریکا از برجام از جمله این عوامل هستند. با این حال، کاهش قدرت خرید قشرهای بالا، فاکتور کاهش فاصله طبقاتی محسوب میشود.
متخصصان هشدار میدهند که کاهش شکاف ناشی از افت درآمد غنیها، نشاندهنده بهبود عدالت توزیع ثروت نیست. این پدیده میتواند عکسالعملی به بحرانهای کلان اقتصادی باشد که تمام قشرها را تحت تأثیر قرار داده، اما ضربه شدیدتری به صاحبان ثروت وارد کرده است.
بنابراین، سیاستگذاران باید به جای تمرکز بر شاخصهای سطحی شکاف، به بررسی ریشههای فقر و نابرابری بپردازند. بهبود واقعی شرایط معیشتی طبقات ضعیف نیازمند سیاستهای ساختاری و نه تنها نوسانات کوتاهمدت اقتصادی است.





