قورباغه بنفش گونهای نقبزن در گات غربی جنوب هند کشف شده که تنها یک بار در قرن رخ میدهد. این قورباغه با بدن پفکرده، بینی مخروطی و چشمان کوچک، عمر بیشتر زندگی خود را در عمق یک متر زیر زمین میگذراند و از اندامهای عقبی قوی برای حفاری استفاده میکند.
این جانوران تنها در فصل باران برای تکثیر به سطح میآیند و تخمگذاری در رودخانههای کمعمق انجام میدهند. نوزادان آنها با قطعات دهانی قوی به سنگها میچسبند تا در سیلابها بمانند. آزمایشهای DNA نشان میدهد این گونه ریشههای تکاملی بیش از ۱۳۰ میلیون ساله دارد و از پیش از تفکیک قاره گندوانا باقی مانده است.
قورباغه بنفش در فهرست تقریبا در معرض خطر قرار دارد. برداشت گسترده توسط مردم محلی، از دست رفتن زیستگاه، تغییرات آبوهوا و بیماریهای قارچی دلایل اصلی کاهش جمعیت آن هستند. محققان هشدار میدهند انقراض محلی میتواند به انقراض جهانی این گونه منحصربهفرد منجر شود.






