دانشمندان برای اولین بار مشاهده کرده‌اند که ویروس‌ها می‌توانند به‌صورت فیزیکی و مستقیم به ویروس‌های دیگر متصل شوند. این پدیده عجیب در بررسی‌های آزمایشگاه‌ی روی باک‌تریوفاژ‌ها، یعنی ویروس‌هایی که باک‌تری‌ها را آلوده می‌کنند، ثبت شده است.
تا پیش از این تنها رابطه شناخته‌شده بین ویروس‌ها، نوعی همکاری بین ویروس کمک‌کننده و ویروس ماهواره بود که در آن ویروس ماهواره برای بقا به هم‌سایه خود وابسته بود، اما این تعامل تنها شامل نزدیک‌ماندن به یکدیگر می‌شد. در مطالعه جدید منتشرشده در مجله نیچر، محققان نوعی ویروس ماهواره‌ای را شناسایی کرده‌اند که به‌طور مداوم و فیزیکی به کمک‌کننده خود می‌چسبد.
تیم تحقیق باک‌تریوفاژ‌ها را از نمونه‌های محیطی جدا کرده و برای تعیین توالی ژنی به آزمایشگاه فرستاده بودند. در یکی از نمونه‌ها، دی‌ان‌ای یک ویروس با نام مایندفلایر شناسایی شد، اما تجزیه‌وتحلیل‌ها وجود دی‌ان‌ای ناشناخته‌ای را نیز آشکار کرد که تکرار آزمایش‌ها نتایج مشابه‌ی داد.
برای کشف علت این اتفاق، محققان نمونه‌ها را با می‌کروسکوپ الک‌ترونی عبوری بررسی کردند. با تعجب متوجه شدند که به بخش گردن فاژ مایندفلایر، یک ویروس ماهواره‌ای کوچک به نام می‌نی‌فلایر متصل است. این اتصال تصادفی نبود؛ هشتاد درصد فاژ‌های مشاهده‌شده یک ویروس ماهواره‌ای متصل داشتند. حتی در فاژ‌هایی که ویروسی به آن‌ها متصل نبود، اثری مانده از اتصال قبلی قابل مشاهده بود.
بررسی ژنوم ویروس ماهواره و کمکی دلیل این رفتار را فاش کرد. ویروس می‌نی‌فلایر ژنی را که برای ادغام در دی‌ان‌ای می‌زبان ضروری است، از دست داده است. به همین دلیل برای تکثیر در سلول می‌زبان، مجبور است به کمک‌کننده خود بچسبد و از ماشینری تکثیری آن بهره‌برداری کند.
