۴ پشیمانی مشترک والدین فرزندان موفق تمرکز بیش از حد بر نمره، مداخله در زندگی، عدم سپردن مسئولیت و ترس از ریسکپذیری

به گزارش دانش دوست، محققان با پرسش از والدینی که فرزندان موفق داشتهاند، به چهار پشیمانی رایج و تکرارشده رسیدهاند. این والدین بیان کردند اگر به گذشته برگردند، رفتارهای متفاوتی را در قبال فرزندانشان انتخاب میکردند.

تمرکز بیش از حد بر نمرات و دستاوردهای مدرسهای

بسیاری از والدین پشیمان بودند که تمام تمرکز را بر نمرات و رتبههای مدرسهای متمرکز کرده بودند. آنها اکنون معتقدند اگر دوباره انتخاب میکردند، ترجیح میدادند فرزندانشان در محیطی غیرسنتی رشد کنند و هزاران ساعت را به یادگیری مهارتهایی اختصاص دهند که واقعا دوست داشتند، به جای گذراندن ساعات طولانی در کلاسهای درس گران و بیشادی. والدین فهمیدهاند که مهارتهای عاشقانه، در آینده شغلی موثرتر از نمرات موقت بودهاند.

مداخله بیش از حد در کار و زندگی فرزندان

والدین پشیمان بودند که به سبک والدین هلیکوپتری یا جاده صافکن عمل کرده و در تمام تصمیمات و چالشهای فرزندان مداخله کردهاند. آنها اکنون میگویند باید به فرزندان اجازه میدادند تا مسائل را به تنهایی حل کنند، زودتر استقلال بخشیدند و مسیر را راحت نکنند. تابآوری، کلید پیروزی است که با مداخله مداوم از بین میرود.

عدم سپردن مسئولیتهای خانگی به فرزندان

پشیمانی رایج دیگر، عدم دادن مسئولیت کارهای خانه به فرزندان بود. والدین میگویند باید بچهها را ملزم میکردند تخت خود را مرتب کنند، لباسها را بشویند، در آشپزی و مرمت باغچه کمک کنند. آنها معتقدند انجام این کارها توسط والدین، اگرچه بهانهی مشغلهی فرزندان بوده، اما مانع از رشد مسئولیتپذیری در بزرگسالی شده است.

ترس از خطرپذیری و جلوگیری از ریسکپذیری فرزندان

والدین پشیمان بودند که فرزندان را بیش از حد محتاط کرده و از هر ریسک و مسیر تازهای جلوگیری نمودهاند. آنها اکنون میفهمند که بدون ریسکپذیری نوآوری ممکن نیست و ترس از ناکامی، مانع از تلاش در مسیرهای جدید میشود. اکنون وقتی فرزندان ریسک میکنند، به آنها افتخار میکنند.

سخن آخر

هیچ والدی کامل نیست و هرکسی بر اساس دانش و توان لحظه عمل میکند. مهم این است که فرزندان بدانند والدینشان آنها را دوست دارند و بهترین تلاش را میکنند.