خواب برای سلامت انسان الزامی است و تقریبا نزدیک به یک سوم از عمر انسانها را در بر میگیرد. با این حال دانش بشر در مورد تفاوتهای خواب در کشورهای گوناگون همچنان محدود است. برای مثال میدانند مردم آسیای شرقی در مقایسه با اروپاییها و آمریکاییها تمایل کمتری به خواب دارند، اما نمیدانند کیفیت خواب آنها بهتر است یا بدتر. برخی کشورها مردم شبزندهدارند و در برخی دیگر سحرخیز، اما دلیل این تفاوتها تا کنون به طور کامل آشکار نشده است.
اکونومیست گزارش داده که یک مقاله تازه تلاش کرده تا برخی از این شکافها را پر کند. با استفاده از دادههای ناشناس جمعآوریشده از یک گجت سلامتی محبوب بین ژانویه ۲۰۲۱ تا ژانویه ۲۰۲۲، محققان دانشگاه ملی سنگاپور با همکاری استارتآپ فنلاندی فناوری خواب اوراهلث، عادات خواب بیش از ۲۲۰ هزار نفر را در ۳۵ سرزمین تجزیه و تحلیل کردند.
در حالی که تحقیقات خواب از نظر تاریخی بر دادههای نظرسنجی از تعداد محدودی از افراد در یک مقطع زمانی تکیه داشته، برنامههای ردیاب خواب میتوانند خواب را به طور عینی، از حرکات، ضربان قلب و دمای بدن، در مثالهای بزرگی از کاربران در دورههای طولانی ردیابی کنند.
محققان دریافتند که الگوهای خواب به طور قابل توجهی در کشورهای گوناگون متنوع است. همانطور که انتظار میرفت، بدخوابترین افراد عمدتا در کشورهای آسیایی هستند به طوری که خواب شبانه افراد به طور میانگین کمتر از ۶ ساعت و نیم است که این مقدار تقریبا ۳۰ دقیقه کمتر از میانگین جهانی است. اما مردم کشورهای اروپای شمالی (استونی، فنلاند، ایرلند و هلند) خوشخوابترین مردم میباشند و در استرالیا و نیوزلند نیز افراد به طور متوسط هفت ساعت میخوابند. طبق معمول ساعت خواب و بیداری به طور مشابه با هم تحول میکنند؛ این یعنی به طور مثال آسیاییها ۳۵ دقیقه دیرتر از بقیه جهان به خواب میروند و به همین اندازه صبح سریعتر از مردم دیگر نقاط جهان بیدار میشوند.
مقدار خواب نیز رابطهای مستقیم با کیفیت خواب دارد. تحقیقات تجربی قبلی نشان میداد که افرادی که زمان کمتری برای خواب دارند، تمایل دارند از آن بهترین بهره را ببرند و نسبت بیشتری از زمان خود را صرف خوابیدن و زمان کمتری را برای شمارش گوسفندان قبل از خواب صرف کنند. اما این مطالعه خلاف آن را میگوید مردم در آسیا نه تنها دیرتر به تخت خواب میروند و کمتر از دیگر نقاط جهان میخوابند، بلکه زمان بیشتری هم در خواب تکان میخورند و غلت میزنند و علاوه بر آن خواب به نسبت سبکتری دارند. امکانپذیر است انتظار داشته باشیم که این چنین خواب ضعیفی در طول هفته به خواب بیشتر در آخر هفته تبدیل شود، وقتی که مردم در سراسر جهان تمایل دارند ۵ تا ۲۵ دقیقه بیشتر بخوابند. اما محققان این پژوهش دریافتند که، اگرچه افراد آسیایی در طول هفته کمتر از اروپاییها چرت میزنند، اما در روزهای شنبه و یکشنبه نیز از خواب کمتری لذت میبرند.
محققان به این نتیجه رسیدند که عوامل اجتماعی، از جمله مراقبت از کودک، کار و اعمال فرهنگی و مذهبی، امکانپذیر بیشتر از آنچه قبلا فکر میشد برای خواب اهمیت داشته باشند. برای مثال در کشورهای مسلمان، ادای نماز صبح امکانپذیر مانع خواب شود. همین امر در رابطه با استراحت بعدازظهر در کشورهای مدیترانهای همانند اسپانیا، یونان و ایتالیا نیز صدق میکند. نویسندگان این فرضیه را نقل میکنند که کار امکانپذیر نقش مهمی در شکل دادن به الگوهای خواب در سراسر جهان داشته باشد.
آنها با بازدیدهای انجام شده روی زمان، بر رابطه قوی بین ساعات کاری طولانی و خواب مختصر اصرار میکنند. به طور مثال حتی بعد از محاسبه تعطیلات، کارگران کره جنوبی به طور متوسط ۳۶.۵ ساعت در هفته کار میکنند، در حالی که این مقدار برای هلندیها تنها ۲۷ ساعت است. پس جای شگفتی نیست که کرهایها هر شب ۴۰ دقیقه کمتر از هلندیها بخوابند.
این تحقیق که در مجله علمی معتبر منتشر شده، نشان میدهد که تفاوتهای خواب بین ملل تنها به ترجیحات فردی یا بیولوژیک برمیگردد، بلکه ریشه در ساختارها اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی هر جامعه دارد. محققان تأکید میکنند که برای درک کامل الگوی خواب جهانی، باید فراتر از ساعتهای کار به عوامل دیگری نظیر ترافیک شهری، نور مصنوعی، دما و حتی سیاستهای عمومی نیز توجه کرد.
نتایج این مطالعه میتواند مبنای تدوین سیاستهای بهداشت عمومی در کشورهای مختلف قرار گیرد. دولتها با شناخت الگوهای خواب جامعه خود، میتوانند با تنظیم ساعات کار، ترویج فرهنگ استراحت و مدیریت نورپردازی شهری، به بهبود کیفیت خواب و در نتیجه بهرهوری و سلامت عمومی کمک کنند. محققان همچنین توصیه میکنند که تحقیقات آینده با نمونههای بزرگتر و تنوع قومی بیشتر، به بررسی تأثیر تغییرات اقلیمی و تکنولوژی بر خواب بپردازند.





